A

A

A

Бүлэг: 1979

МОНГОЛ УЛСЫН ХУУЛЬ

2008 оны 5 дугаар сарын 20-ны өдөр

Улаанбаатар хот

ГААЛИЙН ТАРИФ, ГААЛИЙН ТАТВАРЫН ТУХАЙ

НЭГДҮГЭЭР БҮЛЭГ

Нийтлэг үндэслэл

1 дүгээр зүйл. Хуулийн зорилт

Хэвлэх

1.1.Энэ хуулийн зорилт нь гаалийн тариф, барааны үнэ, ангилал, гарал үүслийг тодорхойлох, гаалийн болон бусад татвар ногдуулах, хураах, төлөхтэй холбогдсон харилцааг зохицуулахад оршино.

2 дугаар зүйл. Гаалийн тариф, гаалийн татварын тухай хууль тогтоомж

Хэвлэх

2.1.Монгол Улсын гаалийн тариф, гаалийн татварын тухай хууль тогтоомж нь Монгол Улсын Татварын ерөнхий хууль, Гаалийн тухай, энэ хууль болон тэдгээртэй нийцүүлэн гаргасан хууль тогтоомжийн бусад актаас бүрдэнэ.

2.2.Монгол Улсын олон улсын гэрээнд энэ хуульд зааснаас өөрөөр тогтоосон бол олон улсын гэрээний заалтыг дагаж мөрдөнө.

3 дугаар зүйл. Хуулийн нэр томъёоны тодорхойлолт

Хэвлэх

3.1.Энэ хуульд хэрэглэсэн дараахь нэр томъёог дор дурдсан утгаар ойлгоно:

3.1.1."гаалийн тариф" гэж гаалийн татварын хувь, хэмжээг;

3.1.2."гаалийн татвар" гэж гаалийн нутаг дэвсгэрт оруулах, эсхүл түүнээс гаргах бараанд гаалийн тарифын дагуу ногдуулах, хураах, төлөх албан татварыг;

3.1.3."бусад татвар" гэж гаалийн нутаг дэвсгэрт оруулах, эсхүл түүнээс гаргах бараанд бусад хуулийн дагуу ногдуулах, хураах, төлөх албан татварыг;

3.1.4."гаалийн үнэ" гэж гаалийн татвар ногдуулах, гаалийн статистикийн мэдээлэл гаргах зорилгоор энэ хуулийн дагуу тодорхойлох үнийг;

3.1.5."барааг тодорхойлох, кодлох уялдуулсан систем" /цаашид "Уялдуулсан систем" гэх/ гэж зүйл, мөр, үндэсний код болон тэдгээрийн тоон код, мөн хэсэг, бүлэг, мөр, үндэсний кодын тайлбар бүхий жагсаалт, уялдуулсан системийн тайлбар дүрмийг;

3.1.6."татвар төлөгч" гэж Монгол Улсын гаалийн хилээр бараа нэвтрүүлэхээр мэдүүлсэн этгээдийг;

3.1.7."ойролцоо хугацаа" гэж үнэлж буй импортын барааны гаалийн үнийг гаалийн байгууллагад мэдүүлсэн өдрөөс өмнөх 90 хоногийг;

3.1.8."гаалийн болон бусад татвар ногдуулах" гэж энэ хууль болон бусад хууль тогтоомжийн дагуу албан татвар тооцохыг;

3.1.9."гаалийн болон бусад татвар хураах" гэж энэ хууль болон бусад хууль тогтоомжийн дагуу ногдуулсан албан татварыг гаалийн байгууллага улсын төсөвт төвлөрүүлэхийг;

3.1.10."гаалийн болон бусад татвар төлөх" гэж энэ хууль болон бусад хууль тогтоомжийн дагуу ногдуулсан албан татварыг татвар төлөгч холбогдох татварын дансанд шилжүүлэхийг;

3.1.11."хүмүүнлэгийн болон буцалтгүй тусламжийн бараа" гэж Нэмэгдсэн өртгийн албан татварын тухай хуулийн 4.1.11-д заасан барааг.

3.2.Энэ хуульд хэрэглэсэн гаалийн үйл ажиллагаатай холбоотой бусад нэр томъёог Гаалийн тухай хуульд тайлбарласан утгаар ойлгоно.

ХОЁРДУГААР БҮЛЭГ

Гаалийн тарифын тогтолцоо, гаалийн татвар тогтоох хэлбэр, гаалийн тарифын зөвлөл

4 дүгээр зүйл. Гаалийн тарифын тогтолцоо, тарифыг тогтоох, өөрчлөх

Хэвлэх

4.1.Монгол Улсад экспортын болон импортын барааны гаалийн тарифыг хэрэглэх бөгөөд гаалийн тарифыг тогтоохдоо барааны код, нэр төрлийг Уялдуулсан системийн дагуу заана.

4.2.Импортын барааны гаалийн тарифыг ердийн, нэн тааламжтай, хөнгөлөлттэй тариф гэж ангилах бөгөөд ердийн тариф нэн тааламжтай тарифаас хоёр дахин их байна. Хөнгөлөлттэй тарифыг олон улсын гэрээгээр тогтооно.

/Энэ хэсгийг 2015 оны 12 дугаар сарын 03-ны өдрийн хуулиар өөрчлөн найруулсан/

4.3.Экспортын барааны гаалийн тариф болон импортын барааны нэн тааламжтай тарифыг Улсын Их Хурал тогтооно.

4.4.Дор дурдсан гадаад улсаас гарал үүсэлтэй бараанд нэн тааламжтай тариф хэрэглэнэ:

4.4.1.Монгол Улсын нэгдэн орсон тариф, худалдааны талаархи олон талт гэрээний гишүүн улс;

4.4.2.энэ хуулийн 4.4.1-д зааснаас бусад олон улсын гэрээний дагуу тохиролцсон улс;

/Энэ хэсгийг 2015 оны 12 дугаар сарын 03-ны өдрийн хуулиар өөрчлөлт оруулсан/

4.4.3.нэн тааламжтай тариф хэрэглэх нь зүйтэй гэж үзсэн бусад улс.

4.5.Нэн тааламжтай болон хөнгөлөлттэй тариф хэрэглэх улсын жагсаалтыг Засгийн газар батлах бөгөөд уг жагсаалтад хамаарах улсын гарал үүсэлтэй бараа нь гарал үүслийг нотлох баримт бичигтэй байна.

/Энэ хэсгийг 2016 оны 12 дугаар сарын 09-ний өдрийн хуулиар өөрчлөн найруулсан/

4.6.Энэ хуулийн 4.5-д заасан жагсаалтад ороогүй улсын гарал үүсэлтэй бараанд ердийн тариф хэрэглэнэ.

/Энэ хэсгийг 2016 оны 12 дугаар сарын 09-ний өдрийн хуулиар өөрчлөн найруулсан/

4.7.Энэ хуулийн 4.5-д заасан барааг гаалийн нутаг дэвсгэрт оруулахыг гаалийн байгууллага зөвшөөрсөн өдрөөс хойш уг барааны гарал үүслийг нотлох баримт бичгийг 45 хоногийн дотор нөхөн гаргаж өгсөн бол хөнгөлөлттэй тариф хэрэглэх бөгөөд энэ тохиолдолд илүү төлсөн татварыг гаалийн байгууллага холбогдох хууль тогтоомжид заасны дагуу буцаан олгоно.

/Энэ хэсгийг 2016 оны 12 дугаар сарын 09-ний өдрийн хуулиар өөрчлөн найруулсан/

4.8.Гаалийн тарифыг түр хугацаагаар тогтоож болох бөгөөд ийнхүү түр хугацаагаар тогтоосон тарифыг мөрдөх хугацаа жилд 6 сараас хэтрэхээргүй байна.

4.9.Гаалийн тарифыг хилийн боомтоор тогтоож болно.

4.10.Монгол Улсын олон улсын гэрээнд заасны дагуу импортын бараанд гаалийн хөнгөлөлттэй тариф хэрэглэнэ.

/Энэ хэсгийг 2015 оны 12 дугаар сарын 03-ны өдрийн хуулиар нэмсэн/

4.11.Хөнгөлөлттэй тариф хэрэглэх улсын жагсаалтад орсон боловч энэ хуулийн 31 дүгээр зүйлийн 31.7.2, 31.7.3-т заасан нотлох баримт бичиггүй бараанд энэ хуулийн 31.7.1-д заасныг үндэслэн нэн тааламжтай тариф хэрэглэнэ.

/Энэ хэсгийг 2016 оны 12 дугаар сарын 09-ний өдрийн хуулиар нэмсэн/

5 дугаар зүйл. Гаалийн татвар тогтоох хэлбэр

Хэвлэх

5.1.Гаалийн татварыг дараахь хэлбэрээр тогтооно:

5.1.1.гаалийн үнээс хувиар;

5.1.2.барааны нэгжид мөнгөн илэрхийллээр;

5.1.3.энэ хуулийн 5.1.1, 5.1.2-т заасан хэлбэрийг дангаар, эсхүл хослуулан;

5.1.4.энэ хуулийн 5.1.1, 5.1.2-т заасан хэлбэрээс гаалийн өндөр татвартайг нь сонгоно.

6 дугаар зүйл. Гаалийн тарифын зөвлөл

Хэвлэх

6.1.Гаалийн татвар, тарифын зохистой тогтолцоог бүрдүүлэх, гаалийн татварын хувь, хэмжээг оновчтой тогтоох асуудлаар дүгнэлт гаргах, санал боловсруулах үүрэг бүхий гаалийн тарифын орон тооны бус зөвлөл ажиллах ба бүрэлдэхүүн, дүрмийг нь Засгийн газар батална.

6.2.Энэ хуулийн 6.1-д заасан зөвлөлийн дарга нь Монгол Улсын Засгийн газрын гишүүн байх бөгөөд түүнийг Засгийн газраас томилж, чөлөөлөх ба нарийн бичгийн дарга нь орон тооных байна.

6.3.Зөвлөлийн бүрэлдэхүүнд гааль, татвар, төсөв, санхүү, гадаад худалдааны болон салбарын асуудал хариуцсан төрийн захиргааны төв байгууллагын төлөөллөөс гадна эрдэм шинжилгээ, судалгааны болон ашгийн ба ашгийн бус хуулийн этгээдийн төлөөллийг оролцуулна.

ГУРАВДУГААР БҮЛЭГ

Гаалийн үнийг мэдүүлэх, шалгах

7 дугаар зүйл. Гаалийн үнийг тодорхойлж мэдүүлэх

Хэвлэх

7.1.Мэдүүлэгч нь гаалийн бүрдүүлэлтийн тухайн горимд шаардагдах бичиг баримтыг үндэслэн гаалийн үнийг тодорхойлж, гаалийн байгууллагад мэдүүлэх ба ингэхдээ дурын, эсхүл зохиомол үнэ хэрэглэхийг хориглоно.

7.2.Мэдүүлэгч нь өөрийнхөө сонгосон гаалийн үнийг тодорхойлох арга болон гаалийн үнийг тодорхойлсон бичиг баримтыг гаалийн байгууллагад гаргаж өгөх үүрэгтэй.

7.3.Энэ хуулийн 7.2-т заасан бичиг баримт нь бодитой мэдээлэл дээр үндэслэгдсэн, тоон үзүүлэлтээр илэрхийлэгдсэн байвал зохино.

8 дугаар зүйл. Гаалийн үнийг шалгах

Хэвлэх

8.1.Гаалийн үнийг тодорхойлох арга болон гаалийн үнийг мэдүүлэгч үнэн зөв, бодитой тодорхойлсон эсэхийг гаалийн байгууллага шалгаж, шийдвэр гаргана.

8.2.Мэдүүлэгчийн гаргаж өгсөн бичиг баримт нь гаалийн үнийг шалгаж, шийдвэр гаргахад хангалтгүй гэж үзвэл гаалийн байгууллага мэдүүлэгчээс нэмэлт мэдээлэл, бичиг баримт гаргуулан авч болно.

8.3.Гаалийн байгууллага нь дараахь тохиолдолд бодит мэдээллийг үндэслэн гаалийн үнийг мэдүүлэгчийн тодорхойлсноос өөр аргаар тодорхойлж болно:

8.3.1.гаалийн үнийг тодорхойлоход ашигласан бичиг баримт баталгаажаагүй, эсхүл түүнд тусгагдсан мэдээлэл зөрсөн, бүрэн бус, тоон үзүүлэлт нь хангалтгүй байсан бол;

8.3.2.мэдүүлэгч гаалийн үнийн үнэн зөвийг нотолж чадаагүй бөгөөд гаалийн байгууллага мэдүүлэгчийн тодорхойлсон үнийг үндэслэлгүй гэж үзсэн бол.

8.4.Энэ хуулийн 8.3-т заасан тохиолдолд гаалийн байгууллагын өөр аргаар тодорхойлсон үнээс гаалийн болон бусад татварыг ногдуулж, мэдүүлэгчээр төлүүлнө.

8.5.Гаалийн байгууллага энэ хуулийн 8.3-т заасны дагуу гаалийн үнийг тодорхойлсон тохиолдолд мэдүүлэгч гаалийн байгууллагад бичгээр хүсэлт тавьж, бичгээр тайлбар гаргуулан авч болно.

8.6.Мэдүүлэгч энэ хуулийн 8.3-т заасны дагуу гаалийн байгууллагаас тодорхойлсон гаалийн үнийг хүлээн зөвшөөрөхгүй байгаа бол гаалийн байгууллагаас уг үнийг тодорхойлсноос хойш 45 хоногийн дотор нэмэлт нотлох баримт гарган өөрийн мэдүүлсэн үнийг үнэн зөв гэдгийг нотолсон тохиолдолд гаалийн байгууллага нь мэдүүлэгчийн тодорхойлсон үнийг үндэслэн гаалийн үнийг шинээр тогтоож болно.

8.7.Гаалийн байгууллага энэ хуулийн 8.6-д заасан мэдүүлэгчээс гаргасан гомдлыг хүлээн авахаас татгалзвал мэдүүлэгч нь Гаалийн тухай хуульд заасны дагуу гомдол гаргаж шийдвэрлүүлэх эрхтэй.

8.8.Гаалийн үнийг магадлан шалгах явцад гарсан зардлыг мэдүүлэгч хариуцна.

8.9.Гаалийн бүрдүүлэлтийн горим өөрчлөгдөхөд Монгол Улсын хилээр барааг нэвтрүүлэхэд мэдүүлэгчийн сонгосон анхны горимд байршуулсан гаалийн мэдүүлгээр тодорхойлсон үнэ өөрчлөгдөхгүй.

ДӨРӨВДҮГЭЭР БҮЛЭГ

Импортын барааны гаалийн үнийг тодорхойлох

9 дүгээр зүйл. Гаалийн үнийг тодорхойлох арга

Хэвлэх

9.1.Импортын барааны гаалийн үнийг тодорхойлоход дараахь аргуудыг дор дурдсан дарааллын дагуу хэрэглэнэ:

9.1.1.хэлцлийн үнийн арга;

9.1.2.нэг төрлийн барааны хэлцлийн үнийн арга;

9.1.3.ижил төрлийн барааны хэлцлийн үнийн арга;

9.1.4.ялгаварт үнийн арга;

9.1.5.нийлбэр үнийн арга;

9.1.6.уялдуулан хэрэглэх үнийн арга.

9.2.Мэдүүлэгчийн хүсэлтээр энэ хуулийн 9.1.4, 9.1.5-д заасан аргын дарааллыг сольж хэрэглэж болно.

10 дугаар зүйл. Хэлцлийн үнийн арга

Хэвлэх

10.1.Хэлцлийн үнийн аргыг импортын барааны гаалийн үнийг тодорхойлох үндсэн арга гэж үзнэ.

10.2.Хилийн чанадаас худалдан авсан барааны худалдагчид шууд болон шууд бус байдлаар төлсөн, эсхүл төлбөл зохих бодит үнийг импортын барааны хэлцлийн үнэ гэнэ.

10.3.Энэ хуулийн 10.1-д заасан аргаар гаалийн үнийг тодорхойлохдоо хэлцлийн үнэд ороогүй, эсхүл хэлцлийн үнээс тусдаа ялгарч харагдах тоон үзүүлэлтээр илэрхийлэгдсэн бөгөөд гадаад худалдаа, санхүү, нягтлан бодох бүртгэлийн үндэслэлтэй мэдээ баримтад тулгуурласан дараахь зардлыг нэмж тооцно:

10.3.1.тухайн барааг Монгол Улсын хилийн өртөө хүртэл тээвэрлэхтэй холбогдон гарсан дараахь зардал:

10.3.1.1.тээврийн зардал, тээврийн болон экспортын бичиг баримт бүрдүүлэхэд гарсан зардал, тээврийн хэрэгсэл болон чингэлэг ашиглалтын хөлс, түрээсийн төлбөр;

10.3.1.2.тээвэрлэлтийн үед барааг ачих, буулгах, хадгалах, шилжүүлэн ачих болон арчлан хамгаалахад гарсан зардал;

10.3.1.3.даатгалын хураамж.

10.3.2.тухайн барааг худалдан авахтай холбогдуулан худалдан авагчийн төлсөн буюу төлбөл зохих комиссын болон зуучлагчийн хөлс, уг бараатай хамт ангилагдах эргэлтийн сав, баглаа боодлын үнэ;

10.3.3.тухайн барааг үйлдвэрлэх, Монгол Улсад экспортлохтой холбогдуулан ашиглуулахаар худалдан авагчаас худалдагчид, эсхүл үйлдвэрлэгчид шууд болон шууд бус хэлбэрээр үнэ төлбөргүй, эсхүл хямдруулсан үнээр нийлүүлсэн бараа, ажил, үйлчилгээний өртгийн зохих хэсэг;

10.3.4.тухайн барааг худалдан борлуулах нөхцөл болгон худалдан авагчаас худалдагчид шууд болон шууд бус хэлбэрээр төлсөн, эсхүл төлөх оюуны өмч ашигласны төлбөр;

10.3.5.худалдан авагч тухайн барааг худалдан борлуулсан, захиран зарцуулсан, ашигласнаас олох орлогоосоо шууд болон шууд бус хэлбэрээр худалдагчид төлөх хэсэг.

10.4.Энэ хуулийн 10.1-д заасан аргаар гаалийн үнийг тодорхойлохдоо хэлцлийн үнэд орсон бөгөөд тусдаа ялгарч харагдах тоон үзүүлэлтээр илэрхийлэгдсэн, гадаад худалдаа, санхүү, нягтлан бодох бүртгэлийн үндэслэлтэй мэдээ баримтад тулгуурласан дараахь зардлыг хасч тооцно:

10.4.1.үйлдвэрлэлийн хэрэгсэл, машин, тоног төхөөрөмж зэрэг барааг импортолсны дараа суурилуулах, угсрах, засварлах болон техникийн туслалцаа үзүүлэх, сургалт явуулах зардал;

10.4.2.гаалийн хилээр оруулсны дараахь тээврийн зардал;

10.4.3.импортлогч орны гаалийн болон бусад татвар.

10.5.Нэг ачилтаар хэд хэдэн нэр төрлийн барааг улсын хилээр оруулж ирсэн тохиолдолд хэлцлийн үнэ дээр нэмэгдэх, эсхүл хэлцлийн үнээс хасвал зохих зардлыг бараа болгонд хуваарилахдаа нийт ачилтын цэвэр жинд тухайн барааны ногдох жинг харьцуулах ба ийнхүү жинг харьцуулан зардлыг хуваарилах боломжгүй бол эзлэхүүн, эсхүл үнийн дүнг харгалзан зардлыг хуваарилж болно.

10.6.Худалдан авагчийн тухайн барааг худалдах, хэрэглэх буюу ашиглах эрхийг Монгол Улсын хууль тогтоомжоор хязгаарласан, эсхүл худалдан борлуулах бүс нутгийг заагласан, түүнчлэн барааны үнэд үл нөлөөлөх бусад хязгаарлалт тогтоосон нь хэлцлийн үнийн аргыг хэрэглэхэд саад болохгүй.

10.7.Дараахь тохиолдолд хэлцлийн үнийн аргыг хэрэглэхийг хориглоно:

10.7.1.худалдан авагчийн худалдах, хэрэглэх буюу ашиглах эрхийг энэ хуулийн 10.6-д зааснаас өөр үндэслэлээр хязгаарласан;

10.7.2.барааг худалдах, хэрэглэх буюу ашиглах, эсхүл устгахтай холбоотой худалдан авагчийн эрхийг хязгаарласан хэлцэл хийсэн;

10.7.3.тухайн барааны үнийг тодорхойлох боломжгүй нөхцөл, болзол, шаардлагыг хэлцэлд тусгасан;

10.7.4.импортын барааг худалдсан, хэрэглэсэн буюу ашигласнаас орох орлогоос худалдагчид ногдох хэсгийг тодорхойлох боломжгүй бол;

10.7.5.мэдүүлэгч нь гаалийн үнийг тодорхойлохдоо ашигласан мэдээлэл, тооцооны үнэн зөвийг гадаад худалдааны болон санхүү, нягтлан бодох бүртгэлийн холбогдох бичиг баримтаар баталгаажуулж нотлоогүй бол;

10.7.6.худалдах, худалдан авах ажиллагаа нь энэ хуулийн 10.8-д заасан харилцан хамааралтай этгээдийн хооронд хийгдсэн бөгөөд хэлцлийн үнэ нь мөн хуулийн 10.9-д заасан шалгуур үнэтэй ойролцоо биш бол.

10.8.Дараахь тохиолдолд худалдагч, худалдан авагчийг харилцан хамаарал бүхий этгээд гэж үзнэ:

10.8.1.нэг аж ахуйн нэгж, байгууллагад хамт ажилладаг бол;

10.8.2.нэг нь ажил олгогч, нөгөө нь ажилтан бол;

10.8.3.бие биенийхээ саналын эрхтэй хувьцааны 5 буюу түүнээс дээш хувийг шууд буюу шууд бус хэлбэрээр эзэмшдэг бол;

10.8.4.нэг нь нөгөөдөө шууд буюу шууд бус хэлбэрээр хяналт тавьдаг бол;

10.8.5.худалдагч, худалдан авагч аль аль нь гуравдагч нэг этгээдийн шууд буюу шууд бус хяналтад байгаа бол;

10.8.6.худалдагч, худалдан авагч аль аль нь гуравдагч нэг этгээдийг шууд буюу шууд бус байдлаар хянадаг бол;

10.8.7.нэг гэр бүлийн гишүүн, эсхүл төрөл, садангийн хүмүүс бол.

10.9.Энэ хуулийн 10.8-д заасан харилцан хамаарал бүхий этгээдүүдийн хооронд хийгдсэн худалдааны хэлцлийн үнэ нь импортлосон барааны шинж байдал, үйлдвэрлэлийн онцлог, гаалийн хилээр нэвтрүүлж байгаа улирал, үнийн зөрүү зэрэг үзүүлэлтээр дараахь шалгуур үнэтэй ойролцоо хэмжээнд тодорхойлогдсон байвал хэлцлийн үнийн аргыг хэрэглэнэ:

10.9.1.энэ хуулийн 10.8-д заасан этгээдийн импортлосон нэг төрлийн, эсхүл ижил төрлийн барааны худалдааны хэлцлийн үнэ нь харилцан хамааралгүй этгээдүүдийн хооронд хийгдсэн худалдааны хэлцлийн үнэтэй ойролцоо бол;

10.9.2.энэ хуулийн 10.8-д заасан этгээдийн импортлосон нэг төрлийн, эсхүл ижил төрлийн барааны худалдааны хэлцлийн үнийг хэлцлийн үнийн аргыг хэрэглэн тодорхойлохдоо урьд нь гаалийн байгууллагаас хүлээн зөвшөөрсөн гаалийн үнийг мөрдлөг болгосон.

10.10.Энэ хуулийн 10.9-д дурдсан шалгуур үнэтэй харьцуулалт хийхдээ худалдааны түвшин, барааны тоо хэмжээ, энэ хуулийн 10.3, 10.4-т заасан зардлыг тооцно.

11 дүгээр зүйл. Нэг төрлийн барааны хэлцлийн үнийн арга

Хэвлэх

11.1.Импортлож буй барааны гаалийн үнийг хэлцлийн үнийн аргаар тодорхойлох боломжгүй бол гаалийн үнийг нь тодорхойлж буй бараатай нэгэн зэрэг, эсхүл энэ хуулийн 3.1.7-д заасан хугацаанд импортлосон нэг төрлийн барааны хэлцлийн үнээр тодорхойлно.

11.2."Нэг төрлийн бараа" гэдэгт үнийг нь тодорхойлж байгаа бараатай дараахь шинж тэмдгээр адил барааг ойлгоно:

11.2.1.физик шинж буюу хэмжээ хэлбэр, бэлтгэсэн болон үйлдвэрлэсэн арга, техникийн болон бусад шинж чанар;

11.2.2.чанар, барааны тэмдэг болон барааны нэр хүнд;

11.2.3.барааны гарал үүслийн улс;

11.2.4.үйлдвэрлэгч.

11.3.Нэг төрлийн барааны хэлцлийн үнийн аргаар гаалийн үнийг тодорхойлоход худалдааны адил түвшинд, ойролцоо тоо хэмжээгээр импортлосон нэг төрлийн барааны хэлцлийн үнийг үндэслэнэ.

11.4.Хэрэв нэг төрлийн бараа нь энэ хуулийн 11.3-т зааснаас өөр тоо хэмжээтэй, эсхүл худалдааны өөр түвшинд импортлогдсон байвал мэдүүлэгч зөрүүг харгалзан үнийн зохих өөрчлөлт хийж, үндэслэлийг баримтаар нотолно.

11.5.Нэг төрлийн бараа гаалийн үнийг нь тодорхойлж байгаа бараанаас физик шинжээрээ ялимгүй ялгаатай байх нь нэг төрлийн барааны хэлцлийн үнийн аргыг хэрэглэхээс татгалзах үндэслэл болохгүй.

11.6.Нэг төрлийн барааны хэлцлийн үнэ нь гаалийн байгууллагад хүлээн зөвшөөрөгдсөн үнэ байх бөгөөд уг үнэд барааг тээвэрлэх зай, ашиглах тээврийн хэрэгслийн төрлөөс хамаарах залруулга, тодотгол хийж болох бөгөөд эдгээр залруулга, тодотгол нь үндэслэлтэй, үнэн зөв болохыг нотлох бичиг баримтаар баталгаажуулна.

11.7.Энэ хуулийн 11.6-д заасан хүлээн зөвшөөрөгдсөн үнэд залруулга, тодотгол хийх шаардлагатай боловч тэдгээрийг хийх боломжгүй, эсхүл залруулга, тодотголыг баталгаажуулах бичиг баримтгүй бол нэг төрлийн барааны хэлцлийн үнийн аргыг хэрэглэхийг хориглоно.

11.8.Нэг төрлийн барааны хэлцлийн үнийн аргаар гаалийн үнийг тодорхойлоход энэ хуулийн 10.3-т заасан зардлыг тооцно.

11.9.Нэг төрлийн барааны хэд хэдэн хэлцлийн үнийг үндэслэн гаалийн үнийг тодорхойлж болохоор байвал хамгийн бага үнийг нь сонгож хэрэглэнэ.

11.10.Нэг төрлийн барааны хэлцлийн үнийн аргаар гаалийн үнийг тодорхойлоход дараахь барааны үнийг хэрэглэхийг хориглоно:

11.10.1.дотоодын хэрэглээнд зориулан оруулахаас бусад горимд байршуулсан бараа;

11.10.2.Засгийн газрын болон Засгийн газрын бус зээлийн шугамаар оруулсан бараа;

11.10.3.Засгийн газрын болон Засгийн газрын бус өр төлбөрийн шугамаар оруулсан бараа;

11.10.4.хүмүүнлэгийн болон буцалтгүй тусламжийн бараа;

11.10.5.түрээсийн бараа;

11.10.6.гадаадын хөрөнгө оруулалтаар оруулсан бараа;

11.10.7.их засварын тоног төхөөрөмж;

11.10.8.олон улсын аялал жуулчлал, тэмцээн болон хуралд зориулсан бараа;

11.10.9.барааны сорьц, дээж, загвар;

11.10.10.үзэсгэлэнгийн бараа;

11.10.11.сурталчилгааны бараа.

12 дугаар зүйл. Ижил төрлийн барааны хэлцлийн үнийн арга

Хэвлэх

12.1.Импортын барааны гаалийн үнийг нэг төрлийн барааны хэлцлийн үнийн аргаар тодорхойлох боломжгүй бол гаалийн үнийг нь тодорхойлж буй бараатай нэгэн зэрэг, эсхүл энэ хуулийн 3.1.7-д заасан хугацаанд импортлосон ижил төрлийн барааны хэлцлийн үнээр тодорхойлно.

12.2."Ижил төрлийн бараа" гэдэгт үнийг нь тодорхойлж байгаа бараатай бүх талаараа адил биш боловч үндсэн шинж байдал, бүрдэл хэсэг, зориулалтаараа ижил, арилжааны талаас аль алиныгаа орлож чадах барааг ойлгоно.

12.3.Ижил төрлийн барааг тодорхойлоход барааны чанар, тэмдэг, нэр хүнд, гарал үүслийн улсыг харгалзан үзнэ.

12.4.Ижил төрлийн барааны хэлцлийн үнийн аргаар гаалийн үнийг тодорхойлохдоо худалдааны адил нөхцөлд байгаа, ойролцоо тоо хэмжээгээр импортлосон ижил төрлийн барааны хэлцлийн үнийг үндэслэнэ.

12.5.Ижил төрлийн бараа нь энэ хуулийн 12.4-т зааснаас өөр тоо хэмжээтэй, эсхүл худалдааны өөр нөхцөлд импортлогдсон байвал мэдүүлэгч нь зөрүүг харгалзан үнийн зохих өөрчлөлт хийж, үндэслэлийг баримтаар нотолно.

12.6.Ижил төрлийн импортын барааны хэлцлийн үнэ нь гаалийн байгууллагад хүлээн зөвшөөрөгдсөн үнэ байх бөгөөд уг үнэд барааг тээвэрлэх зай, ашиглах тээврийн хэрэгслийн төрлөөс хамаарах залруулга, тодотгол хийж болох бөгөөд тэдгээр нь үндэслэлтэй, үнэн зөв болохыг нотлох бичиг баримтаар баталгаажуулна.

12.7.Энэ хуулийн 12.6-д заасан хүлээн зөвшөөрөгдсөн үнэд залруулга, тодотгол хийх шаардлагатай боловч тэдгээрийг хийх боломжгүй, эсхүл залруулга, тодотголыг баталгаажуулах бичиг баримтгүй бол ижил төрлийн барааны хэлцлийн үнийн аргыг хэрэглэхийг хориглоно.

12.8.Ижил төрлийн барааны хэлцлийн үнийн аргаар гаалийн үнийг тодорхойлоход энэ хуулийн 10.3-т заасан зардлыг тооцно.

12.9.Ижил төрлийн барааны хэд хэдэн хэлцлийн үнийг үндэслэж болохоор байвал хамгийн бага үнийг нь сонгон авч гаалийн үнийг тодорхойлно.

12.10.Ижил төрлийн барааны хэлцлийн үнийн аргаар гаалийн үнийг тодорхойлохдоо энэ хуулийн 11.10-т заасан барааны үнийг хэрэглэхгүй.

13 дугаар зүйл. Ялгаварт үнийн арга

Хэвлэх

13.1.Гаалийн үнийг энэ хуулийн 10, 11, 12 дугаар зүйлд заасан гаалийн үнэлгээний аргаар тодорхойлох боломжгүй бол ялгаварт үнийн аргаар тодорхойлно.

13.2.Ялгаварт үнийн аргыг тухайн импортын барааг, эсхүл түүнтэй нэг төрлийн буюу ижил төрлийн барааг гаалийн нутаг дэвсгэрт оруулж, өөрчлөлт оруулахгүйгээр дотоодын зах зээлд борлуулсан тохиолдолд хэрэглэнэ.

13.3.Импортын барааны гаалийн үнийг ялгаварт үнийн аргаар тодорхойлохдоо тухайн барааг, түүнтэй нэг төрлийн эсхүл ижил төрлийн барааг энэ хуулийн 3.1.7-д заасан хугацаанд харилцан хамааралгүй этгээдэд хамгийн их тоо хэмжээгээр худалдан борлуулсан нэгжийн үнийг суурь болгон авч санхүү, нягтлан бодох бүртгэлийн баримтыг үндэслэн дараахь зардлыг хасна:

13.3.1.адил ангилал, бүлгийн барааг Монгол Улсад худалдан борлуулах үйл ажиллагаанд төлсөн, эсхүл төлбөл зохих зардал болон цэвэр ашиг, /суутгал/ комиссын зардал;

13.3.2.Монгол Улсын нутаг дэвсгэрт гарсан тээврийн болон даатгалын зардал;

13.3.3.Монгол Улсад төлсөн гаалийн болон бусад татвар.

13.4.Энэ хуулийн 13.3.1-д заасан "Адил ангилал, бүлгийн бараа" гэдэгт тодорхой нэг үйлдвэрийн газар, түүний салбарын хүрээнд үйлдвэрлэгдсэн бүлэг бараа хамаарна.

13.5.Ялгаварт үнийн аргаар гаалийн үнийг нь тодорхойлох бараа өөр өөр үнээр, ижил тоо хэмжээгээр борлогдсон бол хамгийн бага үнийг суурь болгон сонгоно.

13.6.Импортын барааны гаалийн үнийг тодорхойлоход түүнтэй нэг төрлийн, эсхүл ижил төрлийн, түүнчлэн өөрчлөлт оруулахгүйгээр дотоодод борлуулсан бараатай харьцуулах боломжгүй бол мэдүүлэгчийн хүсэлтээр боловсруулалт хийсэн нэг төрлийн, эсхүл ижил төрлийн барааны үнийг ашиглаж болно.

13.7.Боловсруулалтын явцад нэг төрлийн, эсхүл ижил төрлийн бараа нь өөрийн үндсэн шинж чанараа алдсан бол энэ хуулийн 13.6-д заасан үнийг хэрэглэхийг хориглоно.

14 дүгээр зүйл. Нийлбэр үнийн арга

Хэвлэх

14.1.Гаалийн үнийг энэ хуулийн 10, 11, 12, 13 дугаар зүйлд заасан гаалийн үнэлгээний аргаар тодорхойлох боломжгүй бол нийлбэр үнийн аргаар тодорхойлно.

14.2.Нийлбэр үнийн аргаар гаалийн үнэ тодорхойлоход дараахь үнэ, зардлыг нэмж тооцно:

14.2.1.тухайн барааг үйлдвэрлэхэд гарсан шууд зардал /материалын үнэ, хөдөлмөрийн хөлс гэх мэт/ болон үйлдвэрлэлийн нэмэгдэл зардал;

14.2.2.үнийг нь тодорхойлж буй бараатай адил ангилал, бүлгийн барааны худалдаанд тусгагддаг бөгөөд тухайн барааг Монгол Улсад экспортлохтой холбоотойгоор үйлдвэрлэгчээс гарсан үйл ажиллагааны зардал болон цэвэр ашиг;

14.2.3.энэ хуулийн 10.3.1-10.3.5-д заасан зардал.

15 дугаар зүйл. Уялдуулан хэрэглэх үнийн арга

Хэвлэх

15.1.Энэ хуулийн 10-14 дүгээр зүйлд заасан аргаар импортын барааны гаалийн үнийг тодорхойлох боломжгүй тохиолдолд уялдуулан хэрэглэх үнийн аргаар барааны гаалийн үнийг тодорхойлох бөгөөд энэ нь гаалийн үнэлгээний сүүлчийн арга мөн.

15.2.Уялдуулан хэрэглэх үнийн аргыг дараахь хоёр арга замаар хэрэгжүүлнэ:

15.2.1.гаалийн үнийг тодорхойлоход энэ хуулийн 10-14 дүгээр зүйлд заасан аргуудын шаардлага, нөхцөлийг дараахь байдлаар зөөлрүүлж хэрэглэх:

15.2.1.1.хэлцлийн үнийн аргыг хэрэглэх үед мэдүүлэгчийн гаргасан үнэ, зардлын бүрэлдэхүүн хэсэг нь бичиг баримтаар нотлогдоогүй тохиолдолд гаалийн байгууллага болон бусад импортлогч нарт байгаа адил төстэй баталгаатай мэдээллийг ашиглах, бусад зардалтай харьцуулах;

15.2.1.2.нэг төрлийн эсхүл ижил төрлийн барааны хэлцлийн үнийн аргын үед харьцуулах хугацааг 90 хоног, 6 сар, нэг жил, хоёр жилээр тооцох, эсхүл бараанд тавих шаардлагыг багасгах;

15.2.1.3.ялгаварт үнийн аргын үед дотоодод борлуулсан хугацааны хязгаарыг ихэсгэж тооцох, суурь үнийн сонголтод тавигдах шаардлагыг багасгах, эсхүл дотоод зах зээлд борлогдсон нэг төрлийн эсхүл ижил төрлийн бараа байхгүй бол адил ангилал, бүлгийн барааг хамруулан авч үзэх;

15.2.1.4.нийлбэр үнийн аргын үед материалын үнэ болон өртгийг өөр ижил төстэй барааны үнэ, өртөгтэй адилтган авч үзэх, гаалийн хил хүртэл тээвэрлэсэн зардлыг бусад барааны зардалтай харьцуулах байдлаар тогтоох.

15.2.2.гаалийн үнийг тодорхойлоход олон улсын худалдааны практик болон тухайн үеийн арилжааны бусад мэдээлэлд тулгуурлах худалдааны дараахь мэдээлэл, бичиг баримтыг ашиглах:

15.2.2.1.худалдагчийн үнийн жагсаалт, үнийн лавлагаа болон каталог;

15.2.2.2.статистикийн мэдээ, нийтээр хэрэглэж буй зардлын тариф;

15.2.2.3.экспортлогчийн үнийн санал, бараагаар төрөлжсөн олон улсын биржийн мэдээлэл, төрөлжсөн сонин хэвлэлийн мэдээлэл, зах зээлд зонхилох импортлогчдын гэрээ, түүний үнэ;

15.2.2.4.интернетээр нийтэд зориулан тараасан экспортын үнэ;

15.2.2.5.хил залгаа улс орны Монгол Улсад экспортоор гаргаж байгаа барааны үнийн судалгаа;

15.2.2.6.гаалийн байгууллагад мэдүүлсэн барааны тухайн цаг үед бий болсон үнийн дундаж үзүүлэлт.

15.3.Уялдуулан хэрэглэх аргаар гаалийн үнийг тодорхойлоход дараахь үнийг үндэслэхийг хориглоно:

15.3.1.Монгол Улсад үйлдвэрлэсэн барааг дотоодын зах зээлд худалдан борлуулсан үнэ;

15.3.2.хоёр үнээс өндөр үнийг нь гаалийн зорилгоор сонгох систем;

15.3.3.хил орчмын худалдааны импортын барааны үнээс бусад экспортлогч орны дотоодын зах зээлийн үнэ;

15.3.4.нэг төрлийн, эсхүл ижил төрлийн барааны нийлбэр үнийг тодорхойлохоос бусад тохиолдолд гарсан үйлдвэрлэлийн зардал;

15.3.5.Монгол Улсаас өөр улсад экспортлосон барааны үнэ;

15.3.6.хийсвэр буюу зохиомол үнэ;

15.3.7.гаалийн доод үнэ.

15.4.Энэ хуулийн 15.2.2.2, 15.2.2.5, 15.2.2.6-д заасны дагуу тодорхойлсон үнийг гаалийн байгууллага Уялдуулсан системийн код, тодорхойлолтын хамт нийтэд зориулан сүлжээнд байршуулж, улирлаар тодотгол хийнэ.

ТАВДУГААР БҮЛЭГ

Экспортын барааны гаалийн үнийг тодорхойлох

16 дугаар зүйл. Экспортын барааны гаалийн үнийг тодорхойлох арга

Хэвлэх

16.1.Экспортын барааны гаалийн үнэ нь Монгол Улсын хилийн өртөө хүртэл бараа нийлүүлэх нөхцөлөөр тодорхойлогдоно.

16.2.Экспортын барааны гаалийн үнийг тодорхойлоход дараахь аргыг дор дурдсан дарааллын дагуу хэрэглэнэ:

16.2.1.хэлцлийн үнийн арга;

16.2.2.зардлаас тооцох үнийн арга;

16.2.3.нэг төрлийн, эсхүл ижил төрлийн барааны хэлцлийн үнийн арга;

16.2.4.зах зээлийн мэдээлэл, судалгааны арга.

17 дугаар зүйл. Хэлцлийн үнийн арга

Хэвлэх

17.1.Хэлцийн үнийн аргаар экспортын барааны гаалийн үнийг тодорхойлоход хэлцлийн үнэд Монгол Улсын хил хүртэл уг барааг хүргэхэд барааны дараахь зардал, төлбөр ороогүй бол нэмж тооцно:

17.1.1.тээврийн зардал;

17.1.2.тээвэрлэлтийн үйл ажиллагаатай холбоотой тээврийн болон экспортын бичиг баримт, бүрдүүлэлтийн хураамж, даатгалын шимтгэл, түүнчлэн барааг ачих, буулгах, хадгалах, шилжүүлэн ачихад гарсан зардал.

17.2.Дараахь тохиолдолд экспортын барааны үнэлгээнд хэлцлийн үнийн аргыг хэрэглэхийг хориглоно:

17.2.1.хэлцэл нь гаалийн үнийг тодорхойлох боломжгүй нөхцөлөөр хийгдсэн бол;

17.2.2.худалдагч болон худалдан авагч нь харилцан хамаарал бүхий этгээдүүд бөгөөд энэ хамаарал нь хэлцлийн үнэд мэдэгдэхүйц нөлөөлсөн бол.

17.3.Харилцан хамаарал бүхий этгээдүүдийн хооронд хийгдсэн хэлцэл үнэд нөлөөлсөн гэдгийг энэ хуулийн 10.7.6-д заасны дагуу ойлгоно.

18 дугаар зүйл. Зардлаас тооцох үнийн арга

Хэвлэх

18.1.Энэ хуулийн 17 дугаар зүйлд заасан аргаар экспортын барааны гаалийн үнийг тодорхойлох боломжгүй тохиолдолд зардлаас тооцох үнийн аргыг хэрэглэнэ.

18.2.Зардлаас тооцох үнийн аргаар экспортын барааны гаалийн үнийг тодорхойлохдоо Монгол Улсын нутаг дэвсгэрт орших үйлдвэр, экспортлогч аж ахуйн нэгж, байгууллагын санхүү, нягтлан бодох бүртгэлийн бодит бичиг баримт, мэдээлэлд тулгуурлаж нэгж үнийг тодорхойлно.

18.3.Энэ хуулийн 18.1-д заасан аргаар экспортын барааны гаалийн үнийг тодорхойлохдоо тухайн барааны нэгжид шууд болон шууд бус байдлаар шингэсэн дараахь зардал, үнийг нэмж тооцно:

18.3.1.үнийг нь тодорхойлж буй барааг үйлдвэрлэхтэй холбогдсон дараахь зардал:

18.3.1.1.үйлдвэрлэгчээс тухайн бараанд бүрэлдэхүүн хэсэг болгон хэрэглэсэн түүхий эд, үндсэн болон туслах материалын үнэ;

18.3.1.2.барааг үйлдвэрлэхтэй холбогдон гарах шууд болон шууд бус үйлдвэрлэлийн үйл ажиллагааны зардал;

18.3.1.3.үйл ажиллагааны болон удирдлагын зардлын тухайн бараанд ногдох хэсэг;

18.3.1.4.цахилгаан, дулаан, уур ус, холбоо, түрээсийн зардлын тухайн бараанд ногдох хэсэг;

18.3.1.5.үйлдвэрлэлийн тоног төхөөрөмжийн элэгдлийн тухайн бараанд ногдох хэсэг;

18.3.1.6.тухайн бараанд ногдох татвар.

18.3.2.тухайн барааг Монгол Улсын хил хүртэл тээвэрлэх, ачих буулгах, хадгалах, шилжүүлэн ачих зардал, тэдгээртэй холбоотой даатгалын шимтгэл;

18.3.3.тухайн барааг үйлдвэрлэснээс болон экспортлосноос олсон ашиг.

18.4.Энэ хуулийн 18.3-т заасан зардал, үнэ, татвар, ашгийг давхардуулан тооцохгүй.

18.5.Энэ хуулийн 18.3-т заасан зардал, төлбөр, ашиг нь статистикийн болон татварын байгууллагад бүртгэгдсэн тухайн салбарын аж ахуйн нэгжийн дундаж үзүүлэлттэй ойролцоогүй, их зөрүүтэй бол зардлаас тооцох үнийн аргаар гаалийн үнийг тодорхойлохыг хориглоно.

19 дүгээр зүйл. Нэг төрлийн, эсхүл ижил төрлийн барааны хэлцлийн үнийн арга

Хэвлэх

19.1.Энэ хуулийн 17, 18 дугаар зүйлд заасан аргаар экспортын барааны гаалийн үнийг тодорхойлох боломжгүй бол нэг төрлийн, эсхүл ижил төрлийн барааны хэлцлийн үнийн аргыг хэрэглэнэ.

19.2.Экспортын барааны гаалийн үнийг нэг, эсхүл ижил төрлийн барааны хэлцлийн үнийн аргаар тодорхойлохдоо тухайн үед буюу ойролцоо хугацаанд гаалийн бүрдүүлэлт хийж Монгол Улсаас экспортлосон нэг төрлийн, эсхүл ижил төрлийн барааны хэлцлийн үнийг ашиглана.

19.3.Нэг төрлийн, эсхүл ижил төрлийн бараа гэдгийг энэ хуулийн 11, 12 дугаар зүйлд заасан утгаар ойлгоно.

19.4.Нэг төрлийн, эсхүл ижил төрлийн барааны хэлцлийн үнийн аргаар экспортын барааны гаалийн үнийг тодорхойлохдоо дараахь үзүүлэлтийг харгалзан үзнэ:

19.4.1.харьцуулан жиших барааны үнэ нь тухайн, эсхүл өөр бусад аж ахуйн нэгж, байгууллагын хэлцлийн үнэ байх;

19.4.2.харьцуулан жиших бараа нь үнэлж байгаа бараатай нэгэн зэрэг, эсхүл 60-аас дээшгүй хоногийн дотор экспортлогдсон байх.

19.5.Энэ хуулийн 19.4.2-т заасан хугацаанд харьцуулан жиших хэд хэдэн хэлцлийн үнэ байвал олон тохиолдсон үнийг сонгоно.

20 дугаар зүйл. Зах зээлийн мэдээлэл, судалгааны үнийн арга

Хэвлэх

20.1.Экспортын барааны гаалийн үнийг тодорхойлох сүүлчийн арга нь зах зээлийн мэдээлэл, судалгааны үнийн арга болно.

20.2.Зах зээлийн мэдээлэл, судалгааны аргаар экспортын барааны гаалийн үнийг тодорхойлохдоо олон улсын худалдааны практик, тухайн үеийн дэлхийн зах зээлийн үнийн дараахь мэдээлэл, судалгааг үндэслэнэ:

20.2.1.экспортлогчийн нийтэд зориулан тараасан үнийн жагсаалт, лавлагаа, интернетийн мэдээлэл;

20.2.2.гадаад худалдааны болон гаалийн статистикийн мэдээ зэрэг олон нийтэд зориулсан мэдээ, мэдээлэл;

20.2.3.барааны төрөлжсөн биржийн мэдээлэл, төрөлжсөн сонин хэвлэлийн мэдээлэл, зах зээлд зонхилох экспортлогчдын гэрээ, түүний үнэ.

ЗУРГАДУГААР БҮЛЭГ

Барааны ангилал

21 дүгээр зүйл. Уялдуулсан систем

Хэвлэх

21.1.Барааг гаалийн тарифын болон тарифын бус хязгаарлалтад хамааруулах, түүнчлэн гадаад худалдааны гаалийн статистикийн мэдээг эрхлэн гаргах зорилгоор Уялдуулсан системийг хэрэглэнэ.

21.2.Барааг тодорхойлох, кодлох Уялдуулсан системд үндэслэн гадаад худалдааны барааны ангиллын жагсаалт, үндэсний кодыг гаалийн удирдах төв байгууллагын дарга батална.

22 дугаар зүйл. Барааг ангилах

Хэвлэх

22.1.Мэдүүлэгч нь гаалийн хилээр нэвтрүүлэх барааны ангиллын кодыг Уялдуулсан системийн дагуу тодорхойлж мэдүүлнэ.

22.2.Гаалийн байгууллага мэдүүлэгчийн тодорхойлсон барааны ангиллын кодыг гаалийн мэдүүлэг болон барааг шалгах үед хянаж шийдвэрлэнэ.

22.3.Барааны ангилалын талаар гаалийн байгууллагаас гаргасан шийдвэрийг мэдүүлэгч дагаж мөрдөх бөгөөд эс зөвшөөрвөл Гаалийн тухай хуулийн 17 дугаар зүйлд заасны дагуу гомдол гаргах эрхтэй.

23 дугаар зүйл. Барааны ангиллыг урьдчилан тодорхойлох

Хэвлэх

23.1.Гаалийн байгууллага мэдүүлэгчийн хүсэлтээр тодорхой барааны ангиллын кодыг урьдчилан тодорхойлж болно.

23.2.Барааны ангиллын кодыг урьдчилан тодорхойлох журмыг гаалийн удирдах төв байгууллагын дарга батална.

24 дүгээр зүйл. Барааны ангиллыг урьдчилан тодорхойлуулах тухай хүсэлт гаргах

Хэвлэх

24.1.Мэдүүлэгч нь барааны ангиллыг урьдчилан тодорхойлуулах тухай хүсэлтэд барааны загвар, дээж, тодорхойлолт, гэрэл зураг, бүдүүвч зураг, худалдааны болон техникийн бичиг баримтыг хавсаргана.

24.2.Мэдүүлэгчээс энэ хуулийн 24.1-д заасны дагуу ирүүлсэн бичиг баримт хангалтгүй тохиолдолд гаалийн байгууллага тэдгээрийг хүлээн авснаас хойш 14 хоногийн дотор нэмэлт материал, мэдээлэл ирүүлэх тухай мэдүүлэгчид мэдэгдэнэ.

24.3.Мэдүүлэгч нь энэ хуулийн 24.2-т заасан нэмэлт бичиг баримт, мэдээллийг 30 хоногийн дотор гаргаж өгөх бөгөөд энэ хугацаанд гаргаж өгөөгүй бол гаалийн байгууллага барааны ангиллыг урьдчилан тодорхойлох шийдвэр гаргахаас татгалзана.

25 дугаар зүйл. Барааны ангиллыг урьдчилан тодорхойлох шийдвэрийг өөрчлөх, хүчингүй болгох, түдгэлзүүлэх

Хэвлэх

25.1.Гаалийн байгууллага барааны ангиллыг урьдчилан тодорхойлсон шийдвэрээ түдгэлзүүлэх буюу хүчингүй болгох эрхтэй.

25.2.Барааны ангиллыг урьдчилан тодорхойлсон шийдвэрийг дараахь үндэслэлээр хүчингүйд тооцох шийдвэр гаргаж, мэдүүлэгчид бичгээр мэдэгдэнэ:

25.2.1.гадаад худалдааны барааны ангиллын жагсаалт, үндэсний кодад өөрчлөлт орсон;

25.2.2.шинээр байгуулсан Монгол Улсын олон улсын гэрээнд өөрөөр заасан.

25.3.Мэдүүлэгчийн ирүүлсэн бичиг баримт, мэдээлэл хуурамч болох нь шийдвэр гарсны дараа тогтоогдсон, эсхүл хуурамч байж болох баримт, сэжиг байгаа бол гаалийн байгууллага барааны ангиллыг урьдчилан тодорхойлсон шийдвэрээ түдгэлзүүлж уг шийдвэрийг барааны ангиллыг урьдчилан тодорхойлох шийдвэр гарсан өдрөөс эхлэн дагаж мөрдөнө.

ДОЛДУГААР БҮЛЭГ

Импортын барааны гарал үүсэл

26 дугаар зүйл. Барааны гарал үүслийн дүрэм

Хэвлэх

26.1.Бараанд нэн тааламжтай тариф хэрэглэх болон эдийн засаг, худалдааны бодлого хэрэгжүүлэх зорилгоор Барааны гарал үүслийн дүрмийг Засгийн газар батална.

27 дугаар зүйл. Импортын барааны гарал үүслийн улсыг тодорхойлох

Хэвлэх

27.1.Импортын барааны гарал үүслийн улсыг энэ хууль болон Барааны гарал үүслийн дүрэмд зааснаар тодорхойлно.

27.2.Импортын барааны гарал үүслийн улс нь улсуудын холбоо, гаалийн болон эдийн засгийн олон улсын холбоо, барааны гарал үүслийг тодорхойлох зорилгоор тусгайлан заасан нэг улсын тодорхой хэсэг, бүс нутаг байж болно.

27.3.Мэдүүлэгчийн хүсэлтээр барааны гарал үүслийн улсыг гаалийн байгууллага урьдчилан тодорхойлж болно.

28 дугаар зүйл. Барааг бүрэн үйлдвэрлэсэн улс

Хэвлэх

28.1.Барааг бүрэн үйлдвэрлэсэн улсыг тухайн импортын барааны гарал үүслийн улс гэж үзнэ.

28.2.Дараахь нөхцөлийг хангасан тохиолдолд барааг тухайн улсад бүрэн үйлдвэрлэсэн гэж үзнэ:

28.2.1.тухайн улсын газрын гадаргуу, түүний хэвлий, нутаг дэвсгэрийн ус, түүний ёроолоос олборлосон эрдэс бүтээгдэхүүн;

28.2.2.тухайн улсад хураан авсан хүнсний ногоо;

28.2.3.тухайн улсад төрсөн, бойжсон амьд амьтан;

28.2.4.тухайн улсын мал, амьтны гаралтай бүтээгдэхүүн;

28.2.5.тухайн улсын нутаг дэвсгэрт агнасан ан, загас агнуурын бүтээгдэхүүн;

28.2.6.тэнгисийн загас агнуурын бүтээгдэхүүн, тухайн улсын хөлөг онгоцоор тэнгисийн уснаас гаргаж авсан бусад бүтээгдэхүүн;

28.2.7.энэ хуулийн 28.2.6-д заасан бүтээгдэхүүнээр тухайн орны хөлөг онгоцон дээр үйлдвэрлэсэн бүтээгдэхүүн;

28.2.8.тухайн улсын нутаг дэвсгэрийн усанд үл хамаарах далай, тэнгисийн ёроолоос олборлосон эрдэс бүтээгдэхүүн;

28.2.9.тухайн улсад гагцхүү түүхий эдийн зориулалтаар цуглуулсан хуучин эд зүйлс, үйлдвэрийн хог, хаягдал;

28.2.10.энэ хуулийн 28.2.1-28.2.9-д заасан бүтээгдэхүүнээр тухайн улсад үйлдвэрлэсэн бараа.

29 дүгээр зүйл. Бараанд үлэмж хэмжээний боловсруулалт хийх

Хэвлэх

29.1.Барааг үйлдвэрлэхэд хоёр, түүнээс дээш улс орон оролцсон тохиолдолд барааны гарал үүслийн улсыг түүнд үлэмж хэмжээний боловсруулалт хийсэн улсаар тодорхойлно.

29.2.Бараанд үлэмж хэмжээний боловсруулалт хийгдсэн болохыг дараахь шалгуураар тогтооно:

29.2.1.барааг боловсруулах, үйлдвэрлэх үйл ажиллагааны улмаас барааны ангиллын код нь Уялдуулсан системийн зүйлийн түвшинд өөрчлөгдсөн байвал;

29.2.2.барааны үйлдвэрлэл, технологийн үйл ажиллагаа нь тухайн улсыг барааны гарал үүслийн улсаар тооцоход хангалттай бол;

29.2.3.тухайн бараанд ашигласан материалын эсхүл нэмэгдсэн өртөг нь эцсийн бүтээгдэхүүний өртгийн 50 болон түүнээс дээш хувийг эзэлж байвал.

29.3.Бараанд үлэмж хэмжээний боловсруулалт хийгдсэн шалгуурт дараахь үйл ажиллагаа хамаарахгүй:

29.3.1.барааг хадгалах, тээвэрлэх явцад түүний бүрэн бүтэн байдлыг хангахад чиглэгдсэн үйл ажиллагаа;

29.3.2.барааг худалдах, тээвэрлэхэд бэлтгэх үйл ажиллагаа;

29.3.3.энгийн угсрах үйл ажиллагаа;

29.3.4.өөр өөр улсаас гарал үүсэлтэй барааг хооронд нь холих үйл ажиллагаа.

29.4.Энэ хуулийн 29.3.4-т заасан тохиолдолд эцсийн бүтээгдэхүүний шинж чанар нь хольж байгаа бараа бүрийн шинж чанартай адил байна.

30 дугаар зүйл. Барааны гарал үүслийн улсыг тодорхойлох онцлог тохиолдол

Хэвлэх

30.1.Үйлдвэрлэл, тээвэрлэлтийн нөхцөлийн улмаас нэг ачилтаар илгээх боломжгүйгээс хэд хэдэн ачилтаар илгээгдсэн, эсхүл угсраагүй буюу задалж салгасан бараа, түүнчлэн тээвэрлэлтийн алдаанаас хэд хэдэн ачилтаар салангид ирсэн барааг гарал үүслийн хувьд нэг бараа гэж үзнэ.

30.2.Дараахь нөхцөлийг хангасан бол барааг гарал үүслийн хувьд нэг бараа гэж тооцно:

30.2.1.барааг угсраагүй, эсхүл задалж салган хэд хэдэн ачилтаар илгээх болсон шалтгааныг зааж, барааны ангиллын код, үнэ, гарал үүслийн улсыг ачилт тус бүрээр заасан жагсаалтыг гарган гаалийн байгууллагад урьдчилан мэдэгдсэн байх, эсхүл алдааны улмаас барааг салгаж тээвэрлэснийг батлах бичиг баримтыг гаргаж өгсөн байх;

30.2.2.ачилт бүрт хамрагдах барааг нэг улсаас, нэг илгээгчээс нийлүүлсэн байх;

30.2.3.ачилт бүрт хамрагдах барааг гаалийн нэг байгууллагад мэдүүлсэн байх;

30.2.4.ачилт бүрт хамрагдах барааг гаалийн байгууллага гаалийн мэдүүлгийг хүлээн авсанаас хойш 3 сарын дотор гаалийн нутаг дэвсгэрт оруулсан байх.

30.3.Мэдүүлэгчийн хүсэлтээр энэ хуулийн 30.2.4.-т заасан хугацааг нэг хүртэл сараар 1 удаа сунгаж болно.

30.4.Машин, тоног төхөөрөмж, аппарат, тээврийн хэрэгслийг тэдгээрийг ашиглахад шаардагдах сэлбэг, эд анги, тоног төхөөрөмж, багаж хэрэгслийн хамт нийлүүлсэн тохиолдолд тэдгээрийн гарал үүслийн улс нь ижил байна.

30.5.Гаалийн нутаг дэвсгэрт оруулж байгаа барааны сав, баглаа боодол нь түүнийг тусад нь мэдүүлснээс бусад тохиолдолд тухайн бараатай ижил гарал үүсэлтэй байна.

30.6.Барааны гарал үүслийг тодорхойлоход түүний үйлдвэрлэл, боловсруулалтад ашигласан цахилгаан эрчим хүч, машин, тоног төхөөрөмж, багаж хэрэгслийн гарал үүслийн улсыг тооцохгүй.

31 дүгээр зүйл.Барааны гарал үүслийн улсыг нотлох баримт бичиг

Хэвлэх

/Энэ зүйлийн гарчигт 2016 оны 12 дугаар сарын 09-ний өдрийн хуулиар нэмэлт оруулсан/

31.1./Энэ хэсгийг 2012 оны 12 дугаар сарын 28-ны өдрийн хуулиар хүчингүй болсонд тооцсон/

31.2./Энэ хэсгийг 2012 оны 12 дугаар сарын 28-ны өдрийн хуулиар хүчингүй болсонд тооцсон/

31.3.Нэн тааламжтай болон хөнгөлөлттэй тарифт хамрагдахын тулд мэдүүлэгч нь барааны гарал үүслийг нотлох баримт бичгийг гаалийн байгууллагад гаргаж өгнө.

/Энэ хэсгийг 2012 оны 12 дугаар сарын 28-ны өдрийн хуулиар өөрчлөн найруулсан/

/Энэ хэсгийг 2016 оны 12 дугаар сарын 09-ний өдрийн хуулиар өөрчлөн найруулсан/

31.4.Гаалийн байгууллага нь барааны гарал үүслийн улсыг нотлох баримтыг нягтлан шалгаж болно.

31.5.Импортын барааны гарал үүслийн улсыг нягтлан шалгах хугацаа 30 хоногоос хэтрэхээргүй байх бөгөөд гаалийн удирдах төв байгууллага уг хугацааг нэг удаа 30 хоногоор сунгаж болно.

31.6./Энэ хэсгийг 2012 оны 12 дугаар сарын 28-ны өдрийн хуулиар хүчингүй болсонд тооцсон/

31.7.Барааны гарал үүслийг нотлох баримт бичиг нь дараахь хэлбэртэй байна:

31.7.1.барааны гарал үүслийн мэдүүлэг буюу үйлдвэрлэгч, худалдагч, экспортлогчоос барааны гарал үүслийн талаар тусгасан мэдээлэл бүхий үнийн нэхэмжлэх, тээврийн баримт бичиг;

31.7.2.барааны гарал үүслийг баталгаажуулсан мэдүүлэг буюу тухайн улсын эрх бүхий байгууллагаас баталгаажуулсан гарал үүслийн мэдүүлэг;

31.7.3.барааны гарал үүслийн гэрчилгээ буюу барааны гарал үүслийг гэрчилж, тухайн улсын эрх бүхий байгууллагаас тусгай маягтаар баталгаажуулан олгосон гэрчилгээ.

/Энэ хэсгийг 2016 оны 12 дугаар сарын 09-ний өдрийн хуулиар нэмсэн/

31.8.Гарал үүслийн гэрчилгээ заавал шаардагдах барааны жагсаалтыг Засгийн газар батална.

/Энэ хэсгийг 2016 оны 12 дугаар сарын 09-ний өдрийн хуулиар нэмсэн/

32 дугаар зүйл./Энэ хэсгийг 2012 оны 12 дугаар сарын 28-ны өдрийн хуулиар хүчингүй болсонд тооцсон/

Хэвлэх

33 дугаар зүйл./Энэ хэсгийг 2012 оны 12 дугаар сарын 28-ны өдрийн хуулиар хүчингүй болсонд тооцсон/

Хэвлэх

34 дүгээр зүйл. /Энэ зүйлийг 2016 оны 12 дугаар сарын 09-ний өдрийн хуулиар хүчингүй болсонд тооцсон/

Хэвлэх

НАЙМДУГААР БҮЛЭГ

Гаалийн болон бусад татвар ногдуулах, хураах, төлөх

35 дугаар зүйл. Гаалийн болон бусад татвар ногдуулах

Хэвлэх

35.1.Гаалийн нутаг дэвсгэрт оруулах, эсхүл түүнээс гаргах бараанд гаалийн болон бусад татвар ногдуулах бөгөөд энэ заалт нь гаалийн болон бусад татвараас чөлөөлөгдөх бараанд нэгэн адил хамаарна.

35.2.Гаалийн болон бусад татвар ногдуулах суурь нь барааны гаалийн үнэ, түүний тоо хэмжээ байна.

35.3.Гаалийн болон бусад татварыг барааг гаалийн байгууллагад мэдүүлсэн өдөр хүчин төгөлдөр мөрдөгдөж байгаа тариф, валютын ханшаар тооцож төгрөгөөр ногдуулах ба хэрэв бичиг баримтын бүрдүүлэлтийг урьдчилан хийсэн өдрөөс гаалийн эцсийн бүрдүүлэлт хийх өдөр хүртэлх хугацаанд төгрөгийн гадаад валюттай харьцах ханш болон тарифын хувь хэмжээнд өөрчлөлт орсон бол гаалийн эцсийн бүрдүүлэлт хийх өдөр хүчин төгөлдөр мөрдөж байгаа тариф, валютын ханшийг баримтална.

35.4.Tөгрөгийн гадаад валюттай харьцах ханшийг гаалийн тооцоонд тодорхой хугацаанд тогтвортой мөрдөх журмыг Монголбанкны Ерөнхийлөгч, гаалийн асуудал эрхэлсэн Засгийн газрын гишүүн хамтран батална.

35.5.Гаалийн хууль тогтоомж зөрчиж нэвтрүүлсэн бараанд гаалийн болон бусад татварыг ногдуулахдаа Монгол улсын хил нэвтрүүлсэн өдөр, хэрэв энэ өдрийг тогтоох боломжгүй бол зөрчил илрүүлсэн өдөр хүчин төгөлдөр мөрдөж байгаа тариф, валютын ханшийг мөрдөнө.

35.6.Хөрөнгө оруулалтын тухай хуульд заасан тогтворжуулах гэрчилгээтэй бол уг гэрчилгээнд заасан хувь, хэмжээгээр гаалийн болон бусад татварыг төлнө.

/Энэ хэсгийг 2013 оны 10 дугаар сарын 03-ны өдрийн хуулиар нэмсэн/

36 дугаар зүйл. Гаалийн болон бусад татварыг хураан авч төсөвт төвлөрүүлэх

Хэвлэх

36.1.Гаалийн байгууллага татвар төлөгчөөс хураан авсан гаалийн болон бусад татварыг улсын төсөвт төвлөрүүлнэ.

36.2.Гаалийн нутаг дэвсгэрт түр хугацаагаар нэвтрүүлсэн барааны гаалийн болон бусад татварыг төрийн сангийн тусгай дансанд төвлөрүүлнэ.

36.3.Газрын тос, газрын тосны бүтээгдэхүүний гаалийн албан татварыг хураан авч төсөвт төлөхтэй холбогдсон журмыг санхүү, төсвийн асуудал эрхэлсэн Засгийн газрын гишүүн батална.

/Энэ хэсгийг 2012 оны 9 дүгээр сарын 11-ний өдрийн хуулиар нэмсэн/

37 дугаар зүйл. Гаалийн болон бусад татвар үл ногдуулах

Хэвлэх

37.1.Дараахь бараанд гаалийн болон бусад татвар үл ногдуулна:

37.1.1.хилийн чанадаас гаалийн баталгаат бүс, татваргүй барааны дэлгүүр, гаалийн тусгай бүс, чөлөөт бүсэд шууд оруулах болон тэндээс хилийн чанадад шууд гаргах бараа;

37.1.2.ташаарч тээвэрлэгдэсний улмаас буцааж тээвэрлэх бараа;

37.1.3.гаалийн нутаг дэвсгэрээр дамжуулан өнгөрүүлэх бараа;

37.1.4.шилжүүлэн ачих горимын дагуу гаалийн бүрдүүлэлт хийх бараа;

37.1.5.устгах горимын дагуу гаалийн бүрдүүлэлт хийх бараа.

38 дугаар зүйл. Гаалийн татвараас чөлөөлөгдөх бараа

Хэвлэх

38.1.Гаалийн нутаг дэвсгэрт оруулах дараахь барааг гаалийн татвараас чөлөөлнө:

38.1.1.хөгжлийн бэрхшээлтэй хүнд зориулсан тусгай зориулалтын хэрэгсэл, хиймэл эд эрхтэн, тэдгээрийн эд анги;

38.1.2.хүмүүнлэгийн болон буцалтгүй тусламжийн бараа;

38.1.3.валют, гадаадад захиалгаар хийлгэсэн Монгол Улсын мөнгөн тэмдэгт;

38.1.4.зорчигчийн хувийн хэрэглээний эд зүйл;

38.1.5.эмчилгээний зориулалтаар хэрэглэх цус, цусан бүтээгдэхүүн, эд, эрхтэн;

38.1.6.хийн түлш, түүний сав, тоног төхөөрөмж, тусгай зориулалтын машин, техник хэрэгсэл, тоноглол.

38.1.7.импортоор оруулах бөөрөнхий мод, гуалин, зүсмэл материал, хориглосноос бусад мод, сөөгний үр, тарьц, суулгац;

38.1.8./Энэ заалтыг 2012 оны 10 дугаар сарын 25-ны өдрийн хуулиар хүчингүй болсонд тооцсон/

38.1.9.иргэний агаарын хөлөг, хөдөлгүүр болон газар дээрх дадлагажуур, тэдгээрийн эд анги, бүрэлдэхүүн хэсэг, дэд угсралтын хэсэг, сэлбэг, тоног төхөөрөмж, холбогдох хэрэгсэл;

/Энэ заалтыг 2021 оны 12 дугаар сарын 30-ны өдрийн хуулиар өөрчлөн найруулсан./

Тайлбар: “Хөдөлгүүр болон газар дээрх дадлагажуур, тэдгээрийн эд анги, бүрэлдэхүүн хэсэг, дэд угсралтын хэсэг, сэлбэг, тоног төхөөрөмж, холбогдох хэрэгсэл” гэж Монгол Улс 2018 оны 10 дугаар сарын 12-ны өдөр нэгдэн орсон Дэлхийн худалдааны байгууллагын “Иргэний агаарын хөлгийн худалдааны хэлэлцээр”-ийн хавсралтад заасан бүтээгдэхүүнийг ойлгоно.

38.1.10.гадаадын дипломат төлөөлөгчийн болон консулын газар, Нэгдсэн Үндэстний Байгууллага, түүний төрөлжсөн салбарын албан хэрэгцээнд зориулан импортлосон бараа;

38.1.11.гадаадын дипломат төлөөлөгчийн газрын тэргүүн, дипломат ажилтан, үйлчилгээ, техникийн ажилтан, тэдгээрийн гэр бүлийн гишүүдийн суух улсдаа шилжин суурьшихад шаардагдах хувийн хэрэглээний эд зүйл;

38.1.12.зөвхөн тахир дутуу тэргэнцэртэй хүнийг суулгах, буулгах зам, тавцан, өргүүртэй, эсхүл хөгжлийн бэрхшээлтэй хүн өөрөө жолоодох, удирдлага нь зөвхөн гар ажиллагаатай, дээрхийн адил бүрэн тоноглогдон үйлдвэрлэгдсэн, тусгай зориулалтын автомашиныг нэг хүнд нэг удаа;

38.1.13.хууль, олон улсын гэрээнд заасан бусад бараа.

38.1.14.инновацийн төслөөр дотоод, гадаадын зах зээлд шинэ бараа, бүтээгдэхүүний үйлдвэрлэл явуулахад шаардлагатай, дотоодод үйлдвэрлэдэггүй түүхий эд, материал, урвалж бодис.

/Энэ заалтыг 2012 оны 5 дугаар сарын 22-ны өдрийн хуулиар нэмсэн/

38.1.15.нэг сарын хөдөлмөрийн хөлсний доод хэмжээг арав дахин нэмэгдүүлснээс дээшгүй үнийн дүнтэй, ижил төрлийн хоёроос илүүгүй бараа бүхий хувь хүний нэр дээр илгээсэн улс хоорондын шуудангийн илгээмж.

/Энэ заалтыг 2014 оны 07 дугаар сарын 01-ний өдрийн хуулиар нэмсэн бөгөөд үүнийг 2015 оны 01 дүгээр сарын 01-ний өдрөөс эхлэн дагаж мөрдөнө/

38.1.16.гэрээлэгч болон туслан гүйцэтгэгч нь газрын тос, уламжлалт бус газрын тостой холбогдсон үйл ажиллагаанд зориулан хайгуулын нийт хугацаанд болон ашиглалтын эхний таван жилийн хугацаанд импортолсон тусгай зориулалтын машин, техник хэрэгсэл, тоног төхөөрөмж, тоноглол, түүхий эд, материал, химийн болон тэсрэх бодис, сэлбэг хэрэгсэл;

/Энэ заалтыг 2014 оны 07 дугаар сарын 01-ний өдрийн хуулиар нэмсэн/

38.1.17.газрын тос болон уламжлалт бус газрын тостой холбогдсон тайлан материал, дээж болон газрын тос.

/Энэ заалтыг 2014 оны 07 дугаар сарын 01-ний өдрийн хуулиар нэмсэн/

38.1.18.сэргээгдэх эрчим хүчний судалгаа шинжилгээний болон үйлдвэрлэлийн тоног төхөөрөмж, түүний дагалдах хэрэгсэл, сэлбэг.

/Энэ заалтыг 2015 оны 12 дугаар сарын 18-ны өдрийн хуулиар нэмсэн/

38.1.19.спортын зориулалтын тоног төхөөрөмж, хэрэглэл.

/Энэ заалтыг 2017 оны 07 дугаар сарын 06-ны өдрийн хуулиар нэмсэн./

38.2.Энэ хуулийн 38.1.6, 38.1.9, 38.1.14, 38.1.18, 38.1.19-д хамаарах барааны жагсаалтыг Монгол Улсын Засгийн газар батална.

/Энэ хэсэгт 2021 оны 12 дугаар сарын 30-ны өдрийн хуулиар нэмэлт оруулсан./

/Энэ хэсэгт 2012 оны 5 дугаар сарын 22-ны өдрийн хуулиар өөрчлөлт оруулсан/

/Энэ хэсэгт 2015 оны 12 дугаар сарын 18-ны өдрийн хуулиар өөрчлөлт оруулсан/

/Энэ хэсэгт 2017 оны 07 дугаар сарын 06-ны өдрийн хуулиар нэмэлт оруулсан./

38.3.Гаалийн татвараас чөлөөлөх харилцааг гагцхүү энэ хуулиар зохицуулна.

39 дүгээр зүйл. Гаалийн болон бусад татвар төлөх

Хэвлэх

39.1.Гаалийн болон бусад татварыг татвар төлөгч төлнө.

39.2.Гаалийн болон бусад татвар төлөх баталгааг банк гаргасан бол тэдгээр татварыг төлөх баталгааны хугацаа дуусмагц татвар төлөх үүргийг банк хүлээнэ.

39.3.Гаалийн нутаг дэвсгэрт түр хугацаагаар оруулсан барааг хугацаанд нь буцаан гаргаагүй бол түүнийг гаалийн нутаг дэвсгэрт оруулах үед ногдуулсан гаалийн болон бусад татварыг нөхөн төлүүлнэ.

39.4.Татвар төлөгч нь гаалийн болон бусад татвар төлөх зорилгоор гаалийн байгууллагын дансанд урьдчилгаа төлбөр хийж болох бөгөөд уг урьдчилгаа төлбөрт хүү тооцохгүй.

39.5.Дараахь нөхцөлийн аль нэгийг хангасан тохиолдолд гаалийн мэдүүлэг хүчин төгөлдөр болно:

39.5.1.гаалийн болон бусад татварыг төлсөн;

39.5.2.гаалийн болон бусад татвар төлөх хугацааг сунгах, эсхүл хэсэгчлэн төлүүлэх шийдвэр гарсан;

39.5.3.энэ хуулийн 41 дүгээр зүйлд заасан аль нэг хэлбэрээр гаалийн болон бусад татвар төлөх баталгаа гаргасан.

39.6.Дараахь тохиолдолд гаалийн болон бусад татвар төлсөнд тооцно:

39.6.1.ногдуулсан татварын мөнгөн дүнг банкнаас гаалийн байгууллагын, эсхүл улсын төсвийн дансанд шилжүүлсэн;

39.6.2.гаалийн байгууллагад бэлэн мөнгө тушаасан;

39.6.3.гаалийн байгууллагын дансанд хийсэн урьдчилгаа төлбөрөөс ногдуулсан татварын хэмжээгээр суутгал хийсэн.

39.7.Гаалийн болон бусад татварыг төлөх баталгааг энэ хуулийн 41 дүгээр зүйлд зааснаар гаргасан, эсхүл энэ хуулийн 40.1-д заасны дагуу Засгийн газрын шийдвэр гарсан бол гаалийн байгууллага татвар төлсөнтэй адилтган тооцож мэдүүлэг хүчин төгөлдөр болно.

39.8.Гаалийн байгууллага нь гаалийн болон бусад татвар төлснийг нотлох баримт болох гаалийн хүчин төгөлдөр мэдүүлгийн хувийг татвар төлөгчид олгоно.

40 дүгээр зүйл. Гаалийн болон бусад татвар төлөх хугацааг сунгах, хэсэгчлэн төлөх

Хэвлэх

40.1.Гаалийн болон бусад татварыг төлөх хугацааг 2 сар хүртэл хугацаагаар сунгах, эсхүл 2 сарын хугацаанд хэсэгчлэн төлөх шийдвэрийг Засгийн газар гаргаж болно.

40.2.Хөрөнгө оруулалтын тухай хуулийн 11.2.1-11.2.3-т заасан салбарын улсын чанартай томоохон төсөл, арга хэмжээнд хөрөнгө оруулалт хийх хөрөнгө оруулагчийн тухайн төсөл, арга хэмжээний бүтээн байгуулалтын ажилд зориулан импортоор оруулж ирж байгаа техник, тоног төхөөрөмж, түүний иж бүрдлийн гаалийн болон нэмэгдсэн өртгийн албан татварын төлөх хугацааг 2 жил хүртэл хугацаагаар сунгах, эсхүл уг татварыг 2 жилийн хугацаанд хэсэгчлэн төлүүлэх шийдвэрийг Засгийн газар гаргаж болно.

/Энэ хэсгийг 2014 оны 6 дугаар сарын 06-ны өдрийн хуулиар нэмсэн/

40.3.Энэ хуулийн 40.2-т заасан улсын чанартай томоохон төсөл, арга хэмжээнд хийх хөрөнгө оруулалтын хэмжээг Засгийн газар тогтооно.

/Энэ хэсгийг 2014 оны 6 дугаар сарын 06-ны өдрийн хуулиар нэмсэн/

41 дүгээр зүйл. Гаалийн болон бусад татвар төлөх баталгаа

Хэвлэх

41.1.Бараа, тээврийн хэрэгслийг гаалийн хилээр нэвтрүүлэхэд гаалийн байгууллага нь гаалийн болон бусад татвар төлөх баталгаа гаргуулж болно.

41.2.Мэдүүлэгч гаалийн болон бусад татвар төлөх баталгааг дараахь хэлбэрээр гаргаж болно:

41.2.1.гаалийн хилээр нэвтрүүлж буй бараа, эсхүл мөнгөн хөрөнгө барьцаалах;

41.2.2.банкны баталгаа гаргах;

41.2.3.олон улсын гэрээнд заасан бусад хэлбэр.

41.3.Гаалийн болон бусад татвар төлөх баталгаа нь ердийн тарифаар ногдуулсан гаалийн болон бусад татварын дүн дээр түүний 10 хувийг нэмсэн хэмжээнээс хэтрэхээргүй байна.

41.4.Гаалийн болон бусад татвар төлөх баталгаа гаргах журмыг Засгийн газар батална.

42 дугаар зүйл. Гаалийн болон бусад татварыг хорогдуулж тооцох

Хэвлэх

42.1.Бараа гаалийн хяналтад байх хугацаанд тоо хэмжээ нь дутсан, жин нь багассан, гэмтсэн, чанараа алдсан, зориулалтын дагуу ашиглах боломжгүй болсон нь холбогдох бичиг баримтаар нотлогдсон тохиолдолд гаалийн байгууллага түүнд ногдуулах гаалийн болон бусад татварыг хорогдуулан тооцож болно.

43 дугаар зүйл. Гаалийн болон бусад татварыг буцаан олгох

Хэвлэх

43.1.Гаалийн байгууллага нь гаалийн болон бусад татварыг дараахь тохиолдолд буцаан олгоно:

43.1.1.гаалийн нутаг дэвсгэрт түр хугацаагаар оруулсан барааг хугацаанд нь буцаан гаргасан;

43.1.2.гаалийн нутаг дэвсгэрээс түр хугацаагаар гаргасан барааг хугацаанд нь буцаан оруулсан;

43.1.3.гаалийн нутаг дэвсгэрт түр хугацаагаар оруулсан бараа татваргүй горимд шилжсэн.

43.2.Гаалийн байгууллага илүү төлөгдсөн гаалийн болон бусад татварыг дараахь тохиолдолд буцаан олгоно:

43.2.1.бараа ердийн тарифаас нэн тааламжтай тарифт шилжсэн;

43.2.2.энэ хуулийн 8.6-д заасны дагуу гаалийн байгууллагын тодорхойлсон үнээс татгалзсан;

43.2.3.гаалийн болон бусад татварыг илүү төлсөн, эсхүл илүү ногдуулсан бусад тохиолдолд.

43.3.Буцаан олгох гаалийн болон бусад татварт гаалийн байгууллага хүү төлөхгүй.

43.4.Мэдүүлэгч хүсвэл илүү төлөгдсөн татварыг дараагийн ачилтаар ирэх барааны татварт шилжүүлэн тооцож болно.

44 дүгээр зүйл. Гаалийн болон бусад татвар төлөх үүрэг дуусгавар болох

Хэвлэх

44.1.Гаалийн болон бусад татвар төлөх татвар төлөгчийн үүрэг дараахь тохиолдолд дуусгавар болно:

44.1.1.татвар төлсөн;

44.1.2.мэдүүлэгч татвар төлөгч тухайн төрлийн татвараас чөлөөлөгдсөн;

44.1.3.гаалийн болон бусад татвар төлөх баталгаа гаргасан банк уг татварыг төлсөн;

44.1.4.гаалийн болон бусад татварыг барьцааны гэрээний хугацаанд төлсөн;

44.1.5.гаалийн нутаг дэвсгэрт түр хугацаагаар оруулсан, эсхүл түүнээс түр хугацаагаар гаргасан барааг хугацаанд нь буцаан гаргасан, эсхүл буцаан оруулсан;

44.1.6.барааг гаалийн байгууллага хураасан;

44.1.7.гаалийн болон бусад татварыг төлүүлсэн.

45 дугаар зүйл. Банкны үүрэг

Хэвлэх

45.1.Энэ хуулийн 41.2.2–т заасны дагуу мэдүүлэгчийн өмнөөс гаалийн болон бусад татвар төлөх баталгаа гаргасан бөгөөд мэдүүлэгч нь уг баталгаанд заасан хугацаанд тэдгээрийг төлөөгүй бол банк татварыг гаалийн байгууллагад төлөх үүрэгтэй.

45.2.Банк энэ хуулийн 45.1-д заасны дагуу татварыг төлөөгүй бол гүйцэтгээгүй татварын төлбөрийн дүнгийн 0,3 хувиар тооцон хоног тутам хүү төлнө.

/Энэ хэсэгт 2019 оны 03 дугаар сарын 22-ны өдрийн хуулиар өөрчлөлт оруулсан./

45.3.Банк, санхүүгийн байгууллага нь харилцагч аж ахуйн нэгж, байгууллагын гаалийн болон бусад татварын төлбөрийг 12 цагийн дотор гүйцэтгэж, тухайн өдөрт багтаан төсвийн харилцах дансанд шилжүүлэх бөгөөд уг үүргийг биелүүлээгүй бол гүйцэтгээгүй татварын төлбөрийн дүнгийн 0,3 хувиар тооцон хоног тутам хүү ногдуулна.

46 дугаар зүйл. Гаалийн болон бусад төлөөгүй татварыг хураах

Хэвлэх

46.1.Энэ хуулийн 40 дүгээр зүйлд заасан хугацаанд, эсхүл мөн хуулийн 41 дүгээр зүйлд заасан баталгааны дагуу гаалийн болон бусад татвар төлөөгүй бол тэдгээрийг хураах ажиллагааг Татварын ерөнхий хуулийн дагуу хэрэгжүүлнэ.

46.2.Хуульд өөрөөр заагаагүй бол энэ хуулийн 46.1-д заасан ажиллагааг гаалийн байгууллагад ажиллаж буй гаалийн улсын байцаагчийн эрх бүхий этгээд хэрэгжүүлж болно.

ЕСДҮГЭЭР БҮЛЭГ

Бусад зүйл

47 дугаар зүйл. Хууль хүчин төгөлдөр болох

Хэвлэх

47.1.Энэ хуулийг 2008 оны 7 дугаар сарын 1-ний өдрөөс эхлэн дагаж мөрдөнө.

МОНГОЛ УЛСЫН ИХ ХУРЛЫН ДАРГА Д.ЛҮНДЭЭЖАНЦАН

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Unofficial Translation from Mongolian

LAW OF MONGOLIA ON CUSTOMS TARIFFS AND CUSTOMS DUTIES

(Adopted on 20 May 2008. This Edition includes the following amendments:

The Law of 22 May 2012;

The Law of 11 September 2012;

The Law of 25 October 2012;

The Law of 28 December 2012;

The Law of 3 October 2013;

The Law of 6 June 2014;

The Law of 1 July 2014 (1);

The Law of 1 July 2014 (2);

The Law of 3 December 2015;

The Law of 18 December 2015;

The Law of 9 December 2016; and

The Law of 6 July 2017

The Law of 22 March 2019).

CHAPTER 1

GENERAL PROVISIONS

Article 1. Purpose of the Law

1.1. The purpose of the Law is to regulate matters regarding determination of Customs tariffs and value, classification and origin of goods as well as levying, collection and payment of Customs duties and other taxes.

Article 2. Legislation on Customs Tariffs and Customs Duties

2.1. The legislation of Mongolia on Customs tariffs and Customs duties consists of the General Law on Taxation of Mongolia, Customs Law of Mongolia and this Law as well as other legal acts adopted in line with them.

2.2. If the provisions of any international treaties of Mongolia differ from those specified in this Law, the former shall prevail.

Article 3. Definitions of Legal Terms

3.1. The terms used in this Law shall mean as it follows:

3.1.1. the term "Customs tariff" means a Customs duty rate;

3.1.2. the term "Customs duty" means an amount of duties levied on, collected from or paid for goods, which enter or leave the Customs territory, in accordance with the Customs tariffs;

3.1.3. the term "other tax" means an amount of tax imposed on, collected from or paid for goods, which enter or leave the Customs territory, in accordance with other Laws;

3.1.4. the term "Customs value" means a value determined in accordance with this Law for the purposes of levying Customs duties or compiling Customs statistics;

3.1.5. the term "Harmonized Commodity Description and Coding System" (thereafter referred to as "Harmonized System") means a nomenclature comprising of Headings, Subheadings and their related numerical codes as well as National codes (National Subheadings) and notes to Sections, Chapters and Subheadings, and the General Rules for Interpretation of the Harmonized System;

3.1.6. the term "taxpayer" means a person declaring goods crossing through the Customs border of Mongolia;

3.1.7. the term "about the same time" means 90 days prior to declaration to Customs of the Customs value of imported goods being valued;

3.1.8. the term "levying Customs duties and other taxes" means an assessment of duties in accordance with this Law and other related legislation;

3.1.9. the term "collection of Customs duties and other taxes" means a remittance by Customs into the State Budget (Government Revenue) of taxes levied on in accordance with this Law and other related legislation;

3.1.10. the term "payment of Customs duties and other taxes" means a transfer by a taxpayer to relevant tax account of taxes levied on in accordance with this Law and other related legislation;

3.1.11. the term "goods of humanitarian and irrevocable assistance (relief goods)" means goods referred to in 4.1.11 of the Law on Value Added Tax.

3.2. The other terms used in this Law in relation to Customs formalities shall have the same meaning as defined in the Customs Law of Mongolia.

CHAPTER 2

CUSTOMS TARIFF SYSTEM, THE TYPES OF CUSTOMS DUTIES

AND THE CUSTOMS TARIFF COUNCIL

Article 4. Customs Tariff System, Adoption of and Amendment to Tariffs

4.1. In Mongolia Customs tariffs are applied on exported and imported goods. In adopting the Customs tariffs, the goods descriptions and respective classification codes shall be indicated in accordance with the Harmonized System.

4.2. The Customs tariffs on imported goods consist of basic tariffs, the most-favoured nation (MFN) tariffs and preferential tariffs. The basic tariffs (basic rates) twofold the MFN tariffs. The preferential tariffs are agreed by international treaties. (This provision is revised by the Law of 3 December 2015)

4.3. The Customs tariffs on exported goods and the MFN tariffs for imported goods are adopted by the State Great Khural of Mongolia.

4.4. The MFN tariffs are applied for goods originated from the following foreign countries:

4.4.1. a contracting party (or a member state) to a multilateral treaty on tariffs and trade to which Mongolia has acceded;

4.4.2. a country as agreed to apply preferential rates by an international treaty other than that referred to in 4.4.1 of this Law; (This provision is amended by the Law of 3 December 2015)

4.4.3. other country which is considered to be appropriate to apply the MFN tariffs.

4.5. A list of countries eligible to the MFN tariffs and preferential tariffs is enacted by the Government and the goods originated from a country included in the list should have the documentary evidence of origin. (This provision is added by the Law of 9 December 2016)

4.6. For goods originated from a country not included in the list referred to in the paragraph 4.5 of this Law or for goods which is originated from a country in that list but not accompanied by the certificate of origin, the basic tariffs are applied. (This provision is amended by the Law of 9 December 2016)

4.7. Where the retroactively or retrospectively issued documentary evidence of origin of goods originated from a country included in the list adopted in accordance with falling into the paragraph 4.5 of this Law is lodged with Customs within 45 days after the Customs had permitted the goods to enter the Customs territory, the preferential tariffs are applied. In that case, the excess duty amount paid is refunded by Customs in accordance with the provisions of the relevant legislation. (This provision is amended by the Law of 9 December 2016)

4.8. The Customs tariffs may be adopted on a temporary base. The temporary tariffs are applied for a period not exceeding 6 months per year.

4.9. The Customs tariffs may be adopted by reference to a specific border point.

4.10. The preferential tariffs are applied for imported goods in accordance with international treaties of Mongolia. (This provision is added by the Law of 3 December 2015)

4.11. The goods covered by a list of countries eligible for preferential tariffs but having no documentary evidence specified in sub-paragraphs 31.7.2 and 31.7.3 of this Law are subject to the MFN tariffs in accordance with the sub-paragraph 31.7.1 of this Law. (This provision is added by the Law of 9 December 2016)

Article 5. Types of Customs Duties

5.1. The Customs duties are determined according to the following types:

5.1.1. ad valorem;

5.1.2. specific;

5.1.3. sole application or combination of those referred to in 5.1.1 and 5.1.2 of this Law; or

5.1.4. any of those referred to in 5.1.1 and 5.1.2 of this Law, which entails higher Customs duty.

Article 6. Customs Tariff Council

6.1. A non-vacant Customs Tariff Council assigned to make conclusions and make proposals for creation of proper Customs duties and tariff system and adoption of adequate Customs duty rates shall be established and the Government of Mongolia shall approve its composition and charter.

6.2. The Chairman of the Customs Tariff Council specified in 6.1. of this Law shall be a Cabinet Member of Mongolia who is appointed and released by the Cabinet and he or she shall have a vacant secretary.

6.3. The Customs Tariff Council is composed of representatives from scientific, research and profit-making as well as non-profit legal persons in addition representatives from central government agencies commissioned with Customs, taxation, budget, finance, foreign trade and sectorial issues.

CHAPTER 3

DECLARATION AND VERIFICATION OF CUSTOMS VALUE

Article 7. Determination and Declaration of Customs Value

7.1. A declarant shall determine Customs value on the basis of documents required for a specific Customs clearance procedure and declare it to Customs. A declarant shall not use arbitrary or fictitious value.

7.2. A declarant is obliged to provide the Customs with a Customs valuation method chosen and documentary evidences for support of his/her determination of Customs value.

7.3. The documentary evidence referred to in 7.2 of this Law shall demonstrate quantifiable and objective data.

Article 8. Verification of Customs Value

8.1. The Customs shall check the Customs valuation method and whether a Customs value determined by a declarant is true, accurate and objective or not and make its own decision.

8.2. Where the documents supplied by declarant are not sufficient for verification of Customs value and decision-making, the Customs may require additional documents and information.

8.3. The Customs may, on the basis of objective data, choose to determine Customs value by a method other than that applied by a declarant where:

8.3.1. the documents used for determination of Customs value occur to be not valid, entries therein show discrepancy or are not complete or figures therein are insufficient; or

8.3.2. a declarant fails to prove the truth and accuracy of Customs value and the Customs considers the Customs value determined by the declarant as groundless.

8.4. In case of 8.3 of this Law, the Customs and other taxes shall be assessed on the basis of a value determined by Customs by the other method and charged to the declarant.

8.5. In case where the Customs determined the Customs value, a declarant may get an exlanation in writing upon a written request to Customs.

8.6. A declarant may, in contrary, refuse a value determined by Customs in case where he proved his declared value by presenting additional evidences within 45 days after the Customs declaration is validated.

8.7. A declarant may, if he declines a value determined by Customs, appeal in accordance with the Customs law.

8.8. A declarant is responsible for bearing any expenses incurred in the course of verification of Customs value.

8.9. Where a Customs procedure is changed the value determined in the declaration by which the goods placed under the previous Customs procedure upon their crossing the national border shall not be changed.

CHAPTER 4

DETERMINATION OF CUSTOMS VALUE OF IMPORTED GOODS

Article 9. Customs Valuation Methods of Imported Goods

9.1. In determining the Customs value of imported goods the following methods are applied in their sequences:

9.1.1. the transaction value method;

9.1.2. the transaction value method of identical goods;

9.1.3. the transaction value method of similar goods;

9.1.4. the deductive method;

9.1.5. the computed method; or

9.1.6. the fall-back or residual method.

9.2. At the request of a declarant the sequence of methods set out in 9.1.4 and 9.1.5 of this Law may be reversed.

Article 10. Transaction Value Method

10.1. The transaction value method is a principal method for Customs valuation of imported goods.

10.2. The transaction value of imported goods is the actual price directly or indirectly paid or payable to a seller for goods purchased from abroad.

10.3. In determining the Customs value by the method specified in 10.1.of this Law, the following costs or charges based on quantifiable and objective data on foreign trade, finance or accounting shall be included, provided that they are not included into the transaction value or that they are distinguished from the transaction value:

10.3.1. the following costs associated with transportation of the goods concerned up to the national border of Mongolia:

10.3.1.1. the cost of transport, expenses incurred with completion of transportation and exportation documents and charges for use or lease of means of transport or container;

10.3.1.2. loading, unloading, storage, transshipment and handling charges incurred in the course of transportation; or

10.3.1.3. the cost of insurance;

10.3.2. the commissions and brokerage, paid or payable by a buyer in connection with a purchase of the goods concerned, and the cost of containers or packings which are treated as being one with the goods in question;

10.3.3. the value, apportioned as appropriate, of goods, labour or services where supplied by the buyer to the seller or the producer directly or indirectly free of charge or at a reduced cost for use in connection with the production and exportation for Mongolia of the goods concerned;

10.3.4. royalties and licence fees paid or payable by the buyer as a condition of sale of the goods concerned; and

10.3.5. the value of any part of the proceeds of any subsequent resale, disposal or use by the buyer of the goods that accrues directly or indirectly to the seller.

10.4. In determining the Customs value by the transaction value method specified in 10.1. of this Law, the following costs or charges based on quantifiable and objective data on foreign trade, finance or accounting shall be excluded, provided that they are included into the transaction value or that they are distinguished from the transaction value:

10.4.1. charges for construction, erection, assembly, maintenance, technical assistance or training, undertaken after importation on imported goods such as industrial plant, machinary or equipment, etc.;

10.4.2. the cost of transport after importation; or

10.4.3. duties and taxes of the country of importation.

10.5. In case where there are involved diferrent kinds of imported goods in one shipment across the national border the costs to be added to or deducted from the transaction value shall be distributed among each kind of goods in correspondence with their weight proportion against net weight of total shipment. Where the cost distribution by weight is impossible the volume or the price factor may be used.

10.6. The cases where buyer's rights with regard to use, disposition or resale of goods are restricted by the legislation of Mongolia or the geographical area in which the imported goods may be resold is limited or the restrictions do not substantially effect the value of the imported goods being valued shall not preclude to the use of the transaction value method.

10.7. The transaction value method is not applied where the following conditions or considerations exist:

10.7.1. buyer's rights with regard to use, disposition or resale of goods are restricted on a ground other than that referred to in 10.6 of this Law;

10.7.2. there exists a transaction resticting buyer's rights related with use, disposition, resale or destruction of goods;

10.7.3. the sale or price is subject to some conditions or considerations for which a value cannot be determined with respect to the goods being valued;

10.7.4. the value of any part of the proceeds of any subsequent resale, disposal or use by the buyer of the goods that accrues to the seller cannot be determined;

10.7.5. a declarant failed to confirm and prove the truth and accuracy of data or calculations used in determination of Customs value by presenting appropriate foreign trade, financial or accounting documents.

10.7.6. the sale is made between related persons referred to in 10.8 of this Law and the transaction value does not closely approximate to the test value referred to in 10.9 of this Law.

10.8. The seller and buyer shall be deemed to be related if:

10.8.1. they work together with the same economic entity or organization;

10.8.2. they are employer and employee;

10.8.3. one of them directly or indirectly owns, controls or holds 5 per cent or more of the other's outstanding voting stock or shares;

10.8.4. one of them derictly or indirectly controls the other;

10.8.5. both of them are directly or indirectly controlled by a third person;

10.8.6. together they directly or indirectly control a third person; or

10.8.7. they are members of the same family or relatives.

10.9. Where a value of the sale between related persons specified in 10.8 of this Law, depending on the nature of the imported goods, the nature of the industry itself, the season in which the goods are imported and the differences in value, closely approximates to one of the following test values occurring at or about the same time, the transaction value method shall be used:

10.9.1. the transaction value in sales of identical or similar goods imported by the person specified in 10.8 of this Law which closely approximates to the transaction value in sales between unrelated persons;

10.9.2. the transaction value in sales of identical or similar goods imported by the person specified in 10.8 of this Law, which is determined by the transaction value method in accordance with the Customs value previously accepted by Customs.

10.10. To make a comparison with the test values referred to in 10.9 of this Law, due account shall be taken with regard to commercial levels, quantity levels and the costs referred to in 10.3 and 10.4 of this Law.

Article 11. Transaction Value Method of Identical Goods

11.1. If the Customs value of the imported goods cannot be determined by the transaction value method, it shall be determined by the transaction value method of identical goods imported at the same time as the goods being valued or within a period referred to in 3.1.7 of this Law.

11.2. "The identical goods" shall be the goods which are the same as the goods being valued in the following features:

11.2.1. physical characteristics such as size, form, production or manufacturing methods or technical and other specifications;

11.2.2. quality, trademark and reputation;

11.2.3. country of origin; and

11.2.4. producer.

11.3. In determining the tansaction value by the transaction value method of identical goods, the transaction value of the identical goods imported at the same commercial level and in approximately the same quantity shall be used.

11.4. Where the identical goods were imported in different qauntity or at a different commercial level than those referred to in 11.3 of this Law, a declarant must, taking into account such differences, make appropriate adjustments and justify their grounds by documentary evidences.

11.5. Minor differences between the identical goods and the goods being valued in their physical characteristics shall not preclude to using the transaction value method of identical goods.

11.6. The transaction value of identical goods shall be the value accepted at Customs and may be adjusted depending on differences in distances of transportation and modes of transport. The adjustments shall be accompanied by supporting documents to justify their rationale and accuracy.

11.7. Where it is necessary to make adjustments to the accepted value referred to in 11.6 of this Law but it is impossible to make such adjustments or there are no documentary evidences to justify the adjustments, the transaction value method of identical goods shall not be used.

11.8. In determining the Customs value by the transaction value method of identical goods, the costs referred to in 10.3 of this Law shall be considered.

11.9. If more than one transaction value of identical goods are found possible, the lowest such value shall be chosen to determine the Customs value.

11.10. In determining the Customs value by the transaction value method of identical goods, the prices for the following goods shall not be used:

11.10.1. goods placed under Customs procedure other than the clearance for home use;

11.10.2. goods imported on governmental or non-governmen-tal loans;

11.10.3. goods imported for governmental or non-governmen-tal debt liquidation;

11.10.4. goods of humanitarian and irrevocable assistance (relief goods);

11.10.5. goods imported by leasing;

11.10.6. goods imported by foreign investment;

11.10.7. large-scale maintanence equipment;

11.10.8. goods intended for international travels, tourism, competitions or meetings;

11.10.9. probes (tests), specimens or samples of a goods;

11.10.10. exhibits; and

11.10.11. advertising materials.

Article 12. Transaction Value Method of Similar Goods

12.1. If the Customs value of the imported goods cannot be determined by the transaction value method of identical goods, it shall be determined by the transaction value method of similar goods imported at the same time as the goods being valued or within a period referred to in 3.1.7 of this Law.

12.2. "The similar goods" shall be the goods which, although not alike in all respects, have like characteristics and like component materials, perform the same functions and are commercially interchangeable with goods being valued.

12.3. In determining whether goods are similar, a quality, trademark, reputation and the country of origin of goods shall be considered.

12.4. In determining the transaction value by the transaction value method of similar goods, the transaction value of the similar goods imported at the same commercial level and in approximately the same quantity shall be used.

12.5. Where the similar goods were imported in different qauntity or at a different commercial level than those referred to in 12.4 of this Law, a declarant must, taking into account such differences, make appropriate adjustments and justify their grounds by documentary evidences.

12.6. The transaction value of similar goods shall be the value accepted at Customs and may be adjusted depending on differences in distances of transportation and modes of transport. The adjustments shall be accompanied by supporting documents to justify their rationale and accuracy.

12.7. Where it is necessary to make adjustments to the accepted value referred to in 12.6 of this Law but it is impossible to make such adjustments or there are no documentary evidences to justify the adjustments, the transaction value method of similar goods shall not be used.

12.8. In determining the Customs value by the transaction value method of similar goods, the costs referred to in 10.3 of this Law shall be considered.

12.9. If more than one transaction value of similar goods are found possible, the lowest such value shall be chosen to determine the Customs value.

12.10. In determining the Customs value by the transaction value methods of similar goods, prices for the goods referred to 11.10 of this Law shall not be used.

Article 13. Deductive Method

13.1. Where the Customs value can not be determined by the Customs valuation methods referred to in Articles 10, 11 and 12 of this Law, it shall be determined by the deductive method.

13.2. The deductive method is used only in a case when the imported goods or the identical goods or the similar goods had been introduced into the Customs territory and resold in domestic market in the same condition as imported.

13.3. In determining the Customs value of imported goods by the deductive method, a unit price at which the imported goods or the identical or similar imported goods are sold to unrelated persons in the greatest aggregate quantity, at the time of importation of the goods being valued or within a period referred to in 3.1.7 of this Law shall be taken as a base value, subject to deductions of the following expenses against financial or accounting documents:

13.3.1. either the commisions usually paid or agreed to be paid or additions usually made for profit and expenses in connection with sales in Mongolia of the imported goods of the same class or kind.

13.3.2. the costs of transport and insurance charges incurred in the territory of Mongolia;

13.3.3. the Customs duties and other taxes paid in Mongolia.

13.4. The term "goods of the same class or kind" specified in 13.3.1. of this Law covers the group of goods produced within a particular industry or its sector;

13.5. If there are sales at different prices for the same quantity, the lowest price shall be chosen as a base for Customs valuation.

13.6. In determining the value of imported goods, if there are no case of identical or similar goods resold in the domestic market in the same condition as imported, there may be used, at the request of declarant, the value of identical or similar goods sold after the processing.

13.7. In a case where identical or similar goods lost their identity in the course of processing, the procedure referred to in 13.6 of this Law shall not be applied.

Article 14. Computed Method

14.1. Where the Customs value can not be determined by the Customs valuation methods referred to in Articles 10, 11, 12 and 13 of this Law, it shall be determined by the deductive method.

14.2. In determining the Customs value by the computed method the following costs or expenses shall be included:

14.2.1. direct costs (costs of materials, labour costs, etc.) and extra costs of manufactering incurred in the course of production of the goods being valued;

14.2.2. an amount of profits and general expenses equal to that usually reflected in sales of goods of the same class or kind as the goods being valued, which are incurred to producers in the country of exportation for export to Mongolia;

14.2.3. the costs or charges referred to in 10.3.1-10.3.5 of this Law.

Article 15. The Fall-back or Residual Method

15.1. The fall-back or residual method of Customs valuation is applied where it is impossible to determine the Customs value of imported goods by methods referred to in Articles 10-14 of this Law.

15.2. The fall-back method of Customs valuation shall be used in the following two ways:

15.2.1. the Customs value is determined by way of applying conditions or considerations prescribed for each method referred to in Articles 10-14 of this Law in a soft manner as given below:

15.2.1.1. when applied transaction value method: where there is no documentary evidence to justify a value or its components presented by declarant, to use reliable similar data available to Customs and other importers and compare with other costs;

15.2.1.2. when applied transaction value method of identical or similar goods: to extend the timeframe up to 90 days or 6 months or one year or two years or soften goods requirements;

15.2.1.3. when applied the deductive method: to extend domestic processing timeframe; to soften the base value selection requirements; or where there found no identical or similar goods sold in domestic market, to take into consideration the goods of the same class or kind;

15.2.1.4. when applied the computed method: the prices or values of materials can be same with the prices or values of like goods; or to establish costs of transport up to the national border with comparison of the costs for other goods.

15.2.2. the Customs value is determined on the basis of international trade practices and other commercial data valid at that time. In that case the following trade data or sources (documents) may be used:

15.2.2.1. the seller's price lists, reference books or catalogues;

15.2.2.2. statistical data and price breakdown tariffs for public use;

15.2.2.3. the exporter's price offers, the world's outstanding commodity exchange news, specialized news releases, contracts concluded by famous (well-known) importers and the prices covered by them;

15.2.2.4. export price lists disclosed on internet for public use;

15.2.2.5. neighbering countries export price investigation results dealing with goods for export to Mongolia;

15.2.2.6. average price indicators timely established with regard to goods declared to Customs.

15.3. In determining the Customs value by the fall-back method the following prices shall not be based on:

15.3.1. the selling price in domestic market of goods produced in Mongolia;

15.3.2. a system which provides for the acceptance for Customs purposes of the higher of two alternative values;

15.3.3. the domestic market price of the country of exportation excluding the price of imported goods in case of cross-border trade;

15.3.4. the cost of production incurred in cases other than the cases where computed values for identical or similar goods are determined;

15.3.5. the price of goods for export to a country other than Mongolia;

15.3.6. arbitrary or fictitious values; and

15.3.7. the lowest Customs value.

15.4. The values determined in compliance with 15.2.2.2, 15.2.2.5. and 15.2.2.6. of this Law shall be posted by Customs online along with respective Harmonized System codes and goods descriptions for public use and updated on a quarterly basis.

CHAPTER 5

DETERMINATION OF CUSTOMS VALUE OF GOODS FOR EXPORT

Article 16. Customs Valuation Methods of Goods for Export

16.1. The Customs value of goods for export is detmerned on the term delivered to the border port of Mongolia.

16.2. In determining the Customs value of goods for export the following methods are used in their sequences:

16.2.1. the transaction value method;

16.2.2. the costs calculation method;

16.2.3. the transaction value method of identical or similar goods; and

16.2.4. the market value research method.

Article 17. Transaction Value Method

17.1. In determining the Customs value of goods for export by the transaction value method the following costs or charges incurred up to the national border of Mongolia shall be included into the transaction value provided that they are not included:

17.1.1. the costs of transport; and

17.1.2. insurance costs, loading, unloading, storage and transshipment costs as well as transport and export documents clearance fees, associated with transportation of goods.

17.2. The transaction value method shall not be applied in the following cases for determination of the Customs value of exported goods:

17.2.1. the transaction is subject to conditions for which a goods value cannot be determined;

17.2.2. the seller and buyer had relationship which substantially influenced the transaction value.

17.3. The fact that the relationship did influenced the price is understood according to 10.7.6 of this Law.

Article 18. Costs Calculation Method

18.1. If the Customs value of goods for export cannot be determined by the method referred to in the Article 17 of this Law the costs calculation method shall be applied.

18.2. In determining the Customs value of goods for export by the costs calculation method, the unit price is determined by way of price calculation based on objective financial and accounting data available to manufactures (producers) located in the territory of Mongolia and economic entities and orgainzations – exporters.

18.3. In determining the Customs value of goods for export specified in 18.1 of this Law by the costs calculation method, the following costs or charges directly or indirectly reflected in the unit good concerned shall be included:

18.3.1. the following costs incurred in connection with production of the goods being valued:

18.3.1.1. the price of raw materials, principal and supplementary materials incorporated by producer in the goods concerned;

18.3.1.2. manufacturing costs directly or indirectly incurred in connection with production of goods;

18.3.1.3. part of costs related to management or managerial activities, as apportioned to the goods concerned;

18.3.1.4. part of costs for electricity, heating, water supply, communications or leasing, as apportioned to the goods concerned;

18.3.1.5. industry equipment amortization costs, as apportioned to the goods concerned; and

18.3.1.6. taxes as apportioned to the goods concerned.

18.3.2. costs of transport to national border of Mongolia, loading, unloading, storage or transshipment costs as well as insurance costs associated therewith; and

18.3.3. profits made from production and exportation of goods concerned.

18.4. The costs, charges (prices), taxes or profits enumerated in 18.3. of this Law shall not be duplicated.

18.5. The costs, charges or profits enumerated in 18.3. of this Law shall have no big differences against average records of economic entities operating in that sector, filed with statistical or tax office. If there found big differences in this regard the Customs value is not determined by the costs calculation method.

Article 19. Transaction Value Method of Identical or Similar Goods

19.1. If the Customs value of goods for export cannot be determined by the methods referred to in Article 17 or 18 of this Law the transaction value method of identical or similar goods shall be applied.

19.2. In determining the Customs value of goods for export by the transaction value method of the identical or similar goods there shall be applied the transaction value of identical or similar goods cleared and exported from Mongolia at or about the same time as the goods being valued.

19.3. The terms "identical goods" and "similar goods" are understood as described in Articles 11 and 12 of this Law.

19.4. In determining the Customs value of goods for export by the transaction value method of identical or similar goods the due account shall be taken in regard to the following:

19.4.1. the value to compare shall be the transaction value recorded with own or other economic entity or organization;

19.4.2. the goods to compare should have been exported at the same time as the goods being valued or within 60 days before exportation of the goods being valued.

19.5. Where, within the timeframe specified in 19.4.2. of this Law, there found several transaction values for comparison that which occurred more times shall be chosen.

Article 20. Market Value Research Method

20.1. The last Customs valuation method of goods for export is the market value research method.

20.2. In determining the Customs value of goods for export by the market value research method, there shall be taken into account the following data or sources on the international trade practices and the world market price at that time shall be based on:

20.2.1. price lists, reference books or internet news releases disseminated by exporters for public use;

20.2.2. official reports disseminated among public such as foreign trade statistics or Customs statistics;

20.2.3. the news releases of the specialized stock-exchanges or the specialized newspapers or periodicals as well as the outstanding or major exporters' contracts or prices therein.

CHAPTER 6

CLASSIFICATION OF GOODS

Article 21. Harmonized System

21.1. The Harmonized System is applied for the purposes of subjecting goods to tariff and non-tariff measures and compiling foreign trade statistics.

21.2. The foreign trade commodity classification (tariff classification nomenclature) and the National codes (National Subheadings) are adopted by an head of Customs central administration.

Article 22. Classification of Goods

22.1. A declarant shall determine and declare the classification codes of goods crossing the Customs frontier according to the Harmonized System.

22.2. The Customs shall, in the course of examining Customs (Goods) declarations and respective goods, check and decide on the commodity classification codes determined by the declarant.

22.3. A declarant shall abide by a decision made by Customs on commodity classification. Where a declarant does not agree with the Customs decision he/she has a right to appeal it according to Article 17 of the Customs Law.

Article 23. Pre-Entry Classification (Advance Ruling on Classification)

23.1. The Customs may, at a request of declarant, determine classification codes of certain goods in advance (make an advance ruling on classification of certain goods).

23.2. The regulations on pre-entry classification shall be approved by the Customs central administration.

Article 24. Request for Pre-Entry Classification (Advance Ruling on Classification)

24.1. A declarant shall attach to a request for pre-entry classification a sample or specimen of goods, goods description, photos or schemes as well as trade and technical specification documents.

24.2. If the documents attached by a declarant to a request for pre-entry classification specified in 24.1. of this Law are not sufficient the Customs shall, within 14 days after receiving the request, notify a declarant to provide it with additional documents and information.

24.3. The additional documents or information referred to in 24.2 of this Law shall be delivered within 30 days and in case of failure the Customs will reject the pre-entry classification request (decline to issue advance ruling on classification on the goods).

Article 25. Modification (Amendments, Changes), Annulment (Cancellation, Invalidation) or Suspension of a Pre-entry Classification Decision (Advance Ruling on Classification)

25.1. The Customs has a right to suspend or annul (cancel, invalidate) its decision on pre-entry classification (its advance ruling on classification).

25.2. The Customs shall annul (cancel, invalidate) its decision on pre-entry classification (its advance ruling on classification) in the following cases and shall notify a declarant of it in writing:

25.2.1. the foreign trade commodity classification (tariff classification nomenclature) and the National codes (National Subheadings) are amended;

25.2.2. it becomes incompatible with a newly concluded international treaty of Mongolia (it differs from or otherwise is provided for in a newly concluded international treaty of Mongolia).

25.3. Where, after issuing a decision on pre-entry classification, the documents or information supplied by a declarant are proved to be forged or there is a fact or a suspicion that they might be forged the Customs shall suspend its decision on pre-entry classification (its advance ruling on classification) and the decision on suspension shall be regarded as having (taking) retroactive effect since the date when the decision on pre-entry classification is taken.

CHAPTER 7

ORIGIN OF IMPORTED GOODS

Article 26. Rules of Origin of Goods

26.1. The Government of Mongolia shall adopt the Rules of Origin of Goods for the purposes of applying the MFN tariffs for goods or implementing economic or trade policies.

Article 27. Determination of Country of Origin of Imported Goods

27.1. A country of origin of imported goods is determined according to this Law and the Rules of Origin of Goods.

27.2. A country of origin may be a union of states, international Customs or economic union, or as specified for purposes of determining origin of goods, a particular part or region of one country.

27.3. At a request of declarant, an advance ruling on a country of origin may be issued by Customs (a country of origin may be pre-determined by Customs).

Article 28. A Country in which a Goods is Wholly Obtained or Produced

28.1. A country in which a goods is wholly obtained or produced shall be taken as the country of origin of that imported goods.

28.2. Where the following conditions are met the goods concerned shall be taken to be obtained or produced wholly in a given country:

28.2.1. mineral products extracted from its soil, from its territorial water or from its sea-bed;

28.2.2. vegetables or vegetable products harvested or gathered in that country;

28.2.3. live animals born and raised in that country;

28.2.4. products obtained from live animals in that country;

28.2.5. products obtained from hunting or fishing conducted in that country;

28.2.6. products obtained by maritime fishing and other products taken from the sea by a vessel of that country;

28.2.7. products obtained aboard a factory ship of that country solely from the products of the kind covered by 28.2.6 of this Law;

28.2.8. mineral products extracted from marine soil or subsoil outside that country's territorial water;

28.2.9. scrap and waste from manufacturing and processing operations, and used articles, collected in that country and fit only for the recovery of raw materials;

28.2.10. goods produced in that country solely from the products referred to in 28.2.1-28.2.9 of this Law.

Article 29. Substantial Transformation Criterion

29.1. Where two or more countries have taken part in the production of the goods, a country of origin shall be a country where the substantial transformation took place.

29.2. Substantial transformation shall be determined on the basis of the following criterion:

29.2.1. after processing or manufacturing, the commodity classification codes are changed at the level of heading of the Harmonized System;

29.2.2. production and technological processes of the goods are sufficient to consider a given country as the country of origin of that goods;

29.2.3 the value, or the value added, of matreials used in a particular goods constitutes 50% or more of value of the compensating product.

29.3. The following operations shall not fall under the substantial transformation criterion:

29.3.1 operations to ensure the safety of goods during their storage or transportation (carriage);

29.3.2. preparation of goods for sale or shipment;

29.3.3. simple assembling operations;

29.3.4. mixing of goods of different origin.

29.4. In case of 29.3.4. of this Law, the characteristics of the compensating product are not essentially different from characteristics of the goods which have been mixed.

Article 30. Special Cases of Country of Origin Determination

30.1. The goods forwarded in several shipments as they cannot be sent in one shipment because of production or transportation requirements or unassembled or disassembled goods and also the goods imported in several shipments because of carriage malfunction shall be deemed to have the same origin.

30.2. The goods shall be deemed to have the same origin when:

30.2.1. the reasons for dispatching goods in several shipments as unassembled or disassembled are indicated and notified to Customs in advance together with a list of classification codes, values and countries of origin of respective goods in each shipment, or there are presented documents to evidence the carriage of goods separately because of mistake;

30.2.2. goods in each shipment are sent from the same country and by the same consignor;

30.2.3. goods in each shipment are declared to the same Customs office;

30.2.4. goods in each shipment have released by Customs into the Customs territory within 3 months after acceptance/presentation of the goods declaration.

30.3. The period specified in 30.2.4. of this Law may be extended at a request of declarant for up to one month.

30.4. When the machinery, equipment, apparatus or conveyances are supplied together with spare parts, parts (accessories), tools or instruments necessary for their use the country of origin should be the same.

30.5. Containers or packing materials when imported into the Customs territory seperately except the case when they are declared separately shall have the same origin.

30.6. For the purposes of determining the origin of goods, the country of origin of the electricity, machine tools and/or instruments used in the manufacturing or processing of the goods shall not be taken into account.

Article 31. Documentary Evidence of Goods Country of Origin (The Mongolian version is amended to add "бичиг" after the word "баримт" by the Law of 9 December 2016)

31.1. The Customs is entitled to require a documentery evidence of the country of origin. (This provision is deleted by the Law of 28 December 2012)

31.2. The documentary evidence of goods country of origin shall be either declaration of origin or certified declaration of origin or certifcate of origin. (This provision is deleted by the Law of 28 December 2012)

31.3. A declarant, in order to claim for the MFN tariffs and/or the preferential tariffs, should present to Customs a documentary evidence of origin of goods. (This provision is revised by the Law of 28 December 2012)

31.4. The Customs may verify the accuracy of documentary evidence of goods country of origin.

31.5. Verification of documentary evidence of goods country of origin shall not exceed 30 days and the Customs central administration may extend that period once by another 30 days.

31.6. The documentary evidence is not required in the following cases:

31.6.1. goods in international transit;

31.6.2. cases provided for in the international treaty of Mongolia or in its national legislation.

(This provision is deleted by the Law of 28 December 2012)

31.7. The documentary evidence of origin of goods shall have the following types:

31.7.1. a declaration of origin which is an invoice or bill of lading having an information on goods origin stated by manufacturer, seller or exporter;

31.7.2. a certified declaration of origin which is a declaration of origin certified by a competent authority of the relevant country;

31.7.3. a certificate of origin of goods which is a certificate officially issued in a special form by a competent authority of the relevant country to certify the origin of goods.

(This provision is added by the Law of 9 December 2016)

31.8. A list of goods requiring a certificate of origin shall be adopted by the Government. (This provision is added by the Law of 9 December 2016)

Article 32. Declaration of Origin (This Article is deleted by the Law of 28 December 2012)

32.1. A statement as to the origin of the goods provided by the manufacturer, seller or exporter in invoice or other document relating to the goods shall be the declaration of origin.

32.2. The declaration of origin shall be required for the following goods:

32.2.1. goods for sale or use, the aggregate value of which does not exceed US$1000;

32.2.2. travellers' personal effects, the aggregate value of which does not exceed US$1000;

32.2.3. where several consignments of the kind referred to in 32.2.1 and 32.2.2 of this are sent at the same time, by the same means, by the same consignor, the aggregate value does not exceed US$1000.

Article 33. Certified Declaration of Origin (This Article is deleted by the Law of 28 December 2012)

33.1. "The declaration of origin" certified by a competent authority shall be a certified declaration of origin.

33.2. The certified declaration of origin may be required for goods referred to in 32.2 of this Law.

Article 34. Certificate of Origin (This Article is deleted by the Law of 9 December 2016)

34.1. A certificate of origin issued in a special form and validated by a competent authority of a given country to give effect to the origin of goods shall be taken as an official document to determine the country of origin of the goods concerned.

34.2. A certiicate of origin shall be regarded as a basic document for application of the MFN tariffs for imported goods.

CHAPTER 8

LEVYING, COLLECTION AND PAYMENT

OF CUSTOMS DUTIES AND OTHER TAXES

Article 35. Levying Customs Duties and Other Taxes

35.1. Customs duties and other taxes are levied on goods entering or leaving the Customs territory. This provision is applied also for goods exempted from Customs duties and other taxes.

35.2. The basis for assessment of Customs duties and other taxes shall be the Customs value and quantity of the goods.

35.3. The Customs duties and other taxes shall be assessed in togrogs on the basis of tariffs and exchange rates in force on the day when the goods are declared to Customs. If the exchange rates of togrogs against foreign currencies and tariff rates have been changed between the dates of pre-entry clearance of documents and release of goods the exchange rates and tariffs effective on the date of release of goods shall be applied.

35.4. The regulations on continuous application of the same exchange rate of togrogs against foreign currencies for a certain period of time shall be adopted jointly by the President of the Mongolbank and the Cabinet Minister in charge of Customs matters.

35.5. In assessing Customs duties and other taxes for goods involved in violation of Customs legislation there shall be applied the tariffs and exchange rates in force on the day when the goods crossed the national border or if it is not possible to determine that day, on the day when the offence is detected.

35.6. If a stabilization certificate provided for in the Law on Investment is issued, the duties and other taxes shall be paid in accordance with the rates and amounts specified in the certificate. (This provision is added by the Law of 3 October 2013)

Article 36. Collection and Remittance into State Budget of Customs Duties and Other Taxes

36.1. The Customs shall remit the Customs duties and other taxes collected from taxpayer to the State Budget (Government Revenue).

36.2. The Customs duties and other taxes collected from goods temporarily admitted into Customs territory shall be kept in a special account of Treasury (State (Government) Fund).

36.3. The regulations on collection and transfer into the State Budget of Customs duties and other taxes collected from petroleum (crude oil) and petroleum products shall be adopted by a Cabinet Member in charge of financial and fiscal matters. (This provision is added by the Law of 11 September 2012)

Article 37. Remission of Customs Duties and Other Taxes

37.1 The remission of the Customs duties and other taxes is granted for the following goods:

37.1.1. goods entering the Customs bonded areas, the duty free shops, the Customs special zones or the free zones directly from abroad or the goods leaving them directly for abroad;

37.1.2. goods returning after carriage by mistake;

37.1.3. goods in transit through the Customs territory;

37.1.4. goods placed in Customs clearance procedure for transshipment; or

37.1.5. goods placed in Customs clearance procedure for destruction.

Article 38. Goods Exempted from Customs Duties

38.1. The following goods admitted into the Customs territory are exempted from the Customs duties:

38.1.1. special purpose equipment for use by people with disabilities, artificial bodyparts and parts thereof;

38.1.2. goods of humanitarian and irrevocable assistance (relief goods);

38.1.3. currencies and mongolian national bank-notes ordered and produced abroad;

38.1.4. travellers' personal effects;

38.1.5. blood, blood-products, tissues and body organs (bodyparts) for medical use;

38.1.6. fuel gas, gas containers, equipment, special purpose machines, machinery, mechanical appliances and tools or accessories thereof;

38.1.7. imported logs, timber and lengthwise sawn wood as well as seeds, seedlings and saplings of such trees or bushes (shrubs) which are not subject to prohibition;

38.1.8. machinery and equipment, materials, raw materials, spare parts, gasoline or diesel oils imported for use in oil exploration, mining, extraction or exploitation to be carried out under product-sharing contract concluded with the Government in oil sector; (This provision is deleted by the Law of 25 December 2012)

38.1.9. passenger aircraft (civil air passenger craft) or its spare parts;

38.1.10. imported goods for official use by foreign diplomatic missions (agencies) or consular offices, the United Nation Organization or its specialized agencies (organs);

38.1.11. articles for personal use, necessary for establishment in the receiving State, of a head of foreign diplomatic mission, members of diplomatic, administrative and technical staff and their families;

38.1.12. special purpose vehicle, equipped with a track, platform or lift for mounting only disabled people on (confined to) wheelchair, or such a vehicle for drive by people with disabilities, operated only manually and manufactured with all the same installations (devices) or modifications as above, once per person;

38.1.13. other goods specified in a law or international treaty;

38.1.14. raw materials, materials or reagents, which are required for production of new items (goods) or products intended for domestic or foreign markets pursuant to innovation projects and which are not domestically (locally) produced; (This provision is added by the Law of 22 May 2012)

38.1.15. international postal parcel (international parcel post) with a value not exceeding 10 times the amount of minimum monthly wage, containing not more than two pieces of every similar item (identical goods) and addressed to an individual person; (This provision is added by the Law of 1 July 2014 and came into force on 1 January 2015)

38.1.16. special purpose machines, mechanical appliances, equipment, accessories, raw materials, materials, chemical substances, explosives and spare parts imported by contractors or subcontractors during the entire period of exploration and within the first 5 years of extraction with an intention to use in activities associated with crude oil (petroleum) depots and non-traditional crude oil resources; (This provision is added by the Law of 1 July 2014)

38.1.17. reports on crude oil (petroleum) depots and non-traditional crude oil resources, attached materials and samples and crude oil (petroleum) itself; (This provision is added by the Law of 1 July 2014)

38.1.18. renewable energy research and production equipment, its accessories and spare parts. (This provision is added by the Law of 18 December 2015)

38.1.19. equipment and requisites for sports purposes. (This provision is added by the Law of 6 July 2017 being effective since 1 January 2019)

38.2. A list of goods falling into 38.1.6, 38.1.14, 38.1.18 and 38.1.19 of this Law shall be adopted by the Government of Mongolia. (This provision is amended by the Law of 22 May 2012, the Law of 18 December 2015 and the Law of 6 July 2017, the latter is being effective since 1 January 2019)

38.3. Exemptions from Customs duties shall be governed solely by this Law.

Article 39. Payment of Customs Duties and Other Taxes

39.1. The Customs duties and other taxes shall be paid by a taxpayer.

39.2. Where a guarantee to pay Customs duties and other taxes is issued by a bank, such guaranteeing bank shall be responsible for payment of Customs duties and other taxes upon expiry of the guaranteeing period.

39.3. Where a goods temporarily admitted into the Customs territory is not re-exported within its timeframe the Customs duties and other taxes levied upon their entry into the Customs territory shall be paid.

39.4. For the purposes of paying Customs duties and other taxes, a taxpayer may make a deposit (an advance payment) into a Customs account. On the deposit there shall not be paid any interest.

39.5. A goods declaration shall become valid upon meeting of any of the following conditions:

39.5.1. the Customs duties and other taxes are paid;

39.5.2. a decision on suspention or payment by installment of the Customs duties and other taxes is taken (issued); or

39.5.3. a guarantee to pay Customs duties and other taxes is issued in any form provided for in Article 41 of this Law.

39.6. The Customs duties and others taxes are deemed to be paid in any of the following cases where:

39.6.1. a tax amount is transferred by a bank into Customs account or the State Budget (Government Revenue);

39.6.2. a payment is made in cash at Customs; or

39.6.3. a tax amount is withdrawn from a deposit paid to Customs account.

39.7. In case where the relevant guarantee to pay Customs duties and taxes is granted according to the provision of Article 41 of this Law or the relevant decision of the Government is issued in accordance with 40.1. of this Law, the Customs shall regard the Customs duties and other taxes as paid and the respective goods declaration becomes valid.

39.8. As an evidence of payment of Customs duties and other taxes, the Customs shall leave a copy of the valid goods declaration with a taxpayer.

Article 40. Suspension or Payment by Instalment of Customs Duties and Other Taxes

40.1. A decision to extend the time-limit to pay the Customs duties and other taxes by up to 2 months, or to pay these taxes by installment within 2 months may be taken by the Government.

40.2. The Government may decide to defer the payment by up to 2 years, or allow the partial payment within 2 years of Customs duties and VAT levied on machinery and equipment and/or their sets imported by the respective investors for use in development works under the relevant projects or arrangements to finance the major (larger) projects or arrangements of nationwide importance in the industries provided for in sub-paragraphs 11.2.1 to 11.2.3 of the Law on Investment. (This provision is added by the Law of 6 June 2014)

40.3. The investment sizes (total investment, the total amount of financial resources) to finance major (larger) projects or arrangements of nationwide importance provided for in 40.2 of this Law are determined by the Government. (This provision is added by the Law of 6 June 2014)

Article 41. A Guarantee To Pay Customs Duties and Other Taxes

41.1. For goods or means of transport crossing the Customs border, the Customs may allow a gaurantee to pay the Customs duties and other taxes.

41.2. A taxpayer may provide a guarantee to pay the Customs duties and other taxes in one of the following forms:

41.2.1. giving into a custody a goods crossing the Customs border or money asset;

41.2.2. providing a bank guarantee; or

41.2.3. presenting other forms of guarantee provided for in international treaties.

41.3. Any guarantee to pay the Customs duties and other taxes shall not exceed the amount of Customs duties and other taxes levied on in accordance with the basic tariffs plus 10 per cent of such amount.

41.4. The regulations on issuance of a guarantee to pay the Customs duties and other taxes shall be adopted by the Government.

Article 42. Abatement of Customs Duties and Other Taxes

42.1. An abatement of Customs duties or other taxes may be allowed by Customs in case where there is a documentary evidence that a goods, while being under Customs control, has suffered a loss in volume (quantity) or weight, a damage or a deteriorarion or no longer fits for its intended use.

Article 43. Drawback of Customs Duties Duties and Other Taxes

43.1. A drawback of Customs duties and other taxes shall be allowed by Customs in the following cases:

43.1.1. goods temporarily admitted into the Customs territory are re-exported within the set timeframe;

43.1.2. goods temporarily exported from the Customs territory are re-imported within the set timeframe;

43.1.3. goods temporarily admitted into the Customs territory are placed under the duty-free procedures.

43.2. A refund of Customs duties and other taxes overpaid may be allowed by Customs in the following cases:

43.2.1. a goods subject to the basic tariffs became eligible for the MFN tariffs;

43.2.2. a value determined by Customs is rejected in accordance with 8.6 of this Law;

43.2.3. Customs duties or taxes are overpaid or over-assessed.

43.3. Customs shall not pay any interest for the drawback or refund of Customs duty or other taxes.

43.4. When a taxpayer whishes so, the overpaid duties or taxes may be left (with Customs) for payment of duties or taxes on next consignment.

Article 44. Discharge of Obligation To Pay Customs Duties and Other Taxes

44.1. The taxpayer's obligation to pay Customs duties and other taxes shall be discharged in the following cases:

44.1.1. a tax is (duties and taxes are) paid;

44.1.2. a declarant or a taxpayer becomes no longer obligated to pay the relevant taxes (duties and taxes);

44.1.3. a tax is (duties and taxes are) paid by a guaranteeing bank;

44.1.4. a tax is (duties and taxes are) paid within the timeframe provided for in a collateral agreement;

44.1.5. temporarily admitted goods or temporarily exported goods are returned within a prescribed timeframe;

44.1.6. goods are seized by Customs;

44.1.7. payment of duties and taxes is made by a force of law.

Article 45. Bank Responsibilities

45.1. When a bank, according to 41.2.2 of this Law, had provided, on behalf of a declarant, a guarantee to pay Customs duties and other taxes and the latter fails to pay that duties and taxes within a timeframe provided for in the guarantee, the bank is obliged to pay that duties and taxes to Customs.

45.2. Where a bank fails to pay the duties and taxes according to 45.1 of this Law, it shall, according to 71.3 of the General Law on Taxation, pay an interest equal to 0.3 per cent of unpaid tax amount per day (This provision is amended by the Law of 22 March 2019).

45.3. A bank or financial organization shall execute/transfer the payments of Customs duties and other taxes of its client economic entities or organizations within 12 hours and the same day place them into the state budget account. In case of failure, it shall pay an interest equal to 0.3 per cent of non-paid tax amount each day.

Article 46. Collection of Unpaid Duties and Other Taxes

46.1. Where the due Customs duties and other taxes are not paid within the specified timeframe provided for in Article 40 of this Law or according to the guarantee specified in Article 41 of this Law, the unpaid duties and taxes shall be collected in accordance with the General Law on Taxation.

46.2. Unless otherwise is provided for in a law, the collection under paragraph 46.1 of this Law may be exercised by a person currently employed by Customs and having a title of state Customs inspector.

CHAPTER 9

Miscellaneous Provisions

Article 47. Entry into Force of this Law

47.1. This Law shall enter into force from the 1st Day of July 2008.

D. LUNDEEJANTSAN,

THE SPEAKER OF THE STATE GREAT KHURAL